Column

Phion: "Iedereen zijn eigen associatie"

 

© Maarten Brandt, 6 oktober 2019

 

“Heb je zin om vanavond eens de bakens te verzetten?” zei iemand tegen zijn partner. “Is Phion misschien een idee?” luidde het antwoord.

 

Dergelijke dialogen kunnen we binnenkort zeker verwachten. Het Phion… U zult zich wellicht afvragen waar dit in hemelsnaam over gaat. Over een belangrijk medicijncentrum in Engeland dat een medicament met deze naam heeft ontwikkeld en wat effectief is staat is gebleken om bepaalde virussen te bestrijden? Of een voedingssupplement met een identieke benaming waarin onder andere mineralen zitten waarvan wordt beweerd dat die in substantiële mate gezondheidsbevorderend werken? Nooit weg toch? En zeker niet nu de tijd aanbreekt waarin we het van de versterking van de weerstand moeten hebben, omdat allerhande griepsoorten het op ons voorzien hebben. En Phion zou uiteraard ook dé merknaam bij uitstek kunnen zijn voor een innovatief middel om bij een nieuw soort chemotherapie. Of misschien wel een museum waar nieuwe technologie is uitgestald. Enfin, zo kunnen we nog wel even doorgaan, want dergelijke beelden zijn het die aan de lopende band ontstaan wanneer je het woord Phion leest of hoort uitspreken.

“Gas voor tl-buizen”
Ware het niet dat de werkelijkheid anders is aangezien het management van het nieuwe fusieorkest, ontstaan uit het samengaan van Het Gelders Orkest met het Orkest van het Oosten, in zijn oneindige wijsheid uitgerekend deze naam voor dit ensemble heeft bedacht. Phion staat voor Philharmonie Oost-Nederland.

Ik dacht eerst aan een mislukte en verkeerd getimede aprilgrap, maar het blijkt de bittere waarheid te zijn. En dat is nog niet alles, want – als we Dagblad Tubantia mogen geloven – is deze merknaam (die toch allereerst tot oogmerk zou moeten hebben om zowel de vertrouwde schare muziekliefhebbers te behouden als nieuw publiek aan te trekken) “in samenspraak met twee gespecialiseerde bureaus bedacht.” Ja, u leest het goed. Directeur Jacco Post is er zeer in zijn nopjes mee. “Prachtig”, vindt hij. Want “bij Phion kan iedereen zijn eigen associatie hebben. Dat is ook juist de bedoeling.”

Tijdens de presentatie van de nieuwe naam, vrijdagavond jongstleden, benadrukte Post dat die zowel kracht als vriendelijkheid uitstraalt. En dat vanaf het begin de naam zowel kort als internationaal bruikbaar moest zijn. Orkestlid Judith van Os maakte het nog bonter: "We hoorden al ‘iets Grieks, oosten, Nederland, Philharmonie Oost-Nederland en ook ‘on van ontdekken.” Tsja... Wat zal deze onzin niet hebben gekost? Ik had zo al vijf betere namen kunnen bedenken en ook nog gratis!

Maar hebben we het hier niet over een symfonieorkest? Laten we nog een andere voorstander van Phion aan het woord: “Het klinkt logisch (hoezo?) en het bekt ook wel lekker (dan moet er toch iets mis zijn met je gebit en /of mondholte). Je kunt er wel wat bij bedenken (zie boven, maar het heeft niets muzikaals en laat staan dat het iets uitstaande heeft met de symfonische cultuur). Duidelijk is dat er natuurlijk een nieuwe naam moest komen. Overijssels of Gelders Orkest: dat werkt gewoon niet. Het was tijd voor wat nieuws.”

 

Weer iemand anders vindt de naam zelfs creatief (waarom?) en (warempel!) fantasierijk: “Het is een zelfstandig naamwoord, dat is belangrijk. Misschien dat je er even aan moet wennen, maar over een paar jaar is dat voorbij.” Gelukkig zijn er niet alleen maar enthousiastelingen over de ‘vondst' van het door die twee blijkbaar daarin gespecialiseerde bureaus. “Ik kan er niks mee en het blijft ook niet hangen”, is de reactie van een van de bezoekers van het Orkest van het Oosten en een ander, taalkundige van beroep, twitterde over Phion: “Klinkt als gas voor tl-buizen.”

Debilisering
Ziet u de eerste recensies al voor u? “De strijkers van het Phion zouden qua ritmische articulatie nog wel aan reliëf kunnen winnen.” “Homogeniteit bij Phion nog ver te zoeken”. “Phion scoort hoog in Vijfde van Sjostakovitsj.” “Veel decibellen bij Phion smoren lyriek in de kiem.”

 

Phion, Phion, Phion. Laten we wel zijn, dit bekt toch voor geen meter! Ook niet over een paar jaar. En degenen die zoiets bedenken moeten toch tenminste aan een cerebrale dwarslaesie van ongekende afmetingen lijden. Geen normaal mens, wie dat ook moge zijn (maar dat is weer een ander verhaal), bedenkt zoiets. Dat kan alleen maar in een land waarin niet alleen verwaten, verworden en zelfs ook maar van het minste muzisch gevoel gespeend zijnde managers het eerste en vooral laatste woord hebben, maar waar ook het verschil tussen management en idiotie bedenkelijk flinterdun is geworden. Het is niet minder dan de debilisering ten top en aan de top. Zouden de musici hierbij iets in de melk te brokkelen hebben gehad? Dat laatste lijkt mij buitengewoon onwaarschijnlijk. Althans als ik dirigent, violist, trompettist of om het even bij machte van welk muzikaal beroep in mijn levensonderhoud zou moeten voorzien, dan had ik nog liever het mondharporkest van Delfzijl-Oost op mijn CV vermeld willen zien dan het Phion. Nee, wie de twijfelachtige eer heeft het Phion te moeten dirigeren is de pineut…

________________
Klik hier voor de reactie van Marte Straatsma, violiste bij het Phion


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links