CD-recensie

 

© Aart van der Wal, maart 2016

 

Stravinsky: Le sacre du printemps - De vuurvogel (suite, versie 1919)

Radio-Sinfonieorchester Frankfurt o.l.v. Andrés Orozco-Estrada

PentaTone Classics PTC 5186 556 • 57' •

Opname: juni 2015, Alte Oper Frankfurt (Sacre); augustus 2015, Hessischer Rundfunk, hr-Sendesaal (Vuurvogel)

   

Het al direct in het oor springende winstpunt van deze nieuwe uitgave is de doorzichtige en tegelijk sonore opname: Stravinsky's fantasierijke instrumentatie komt tot in de kleinste details uit de speakers, met - heel belangrijk! - het behoud van zowel de horizontale als verticale klankstructuur. Het Radio-Sinfonieorchester speelt onder Andrés Orozco-Estrada (u kwam hem op deze site misschien al eerder tegen, in Dvoráks Zevende en Achtste symfonie (klik hier) alsof het artistieke leven ervan afhangt.

Orozco-Estrada lijkt aan een fraaie internationale carrière te zijn begonnen, want ik zie zijn naam inmiddels bij meerdere orkesten opduiken. Geboren in 1977 in Medellin, Colombia, begon zijn loopbaan als violist, waarna hij directielessen volgde op het Weens conservatorium van docenten met een zeer indrukwekkende staat van dienst, waaronder de fameuze Sloveense pedagoog Uros Lajovic. Dan leer je niet alleen het vak van haver tot gort, maar ontstaat er vanzelfsprekend ook een grote vertrouwdheid met het Europese repertoire. Orozca-Estrada maakt in het seizoen 2016/17 ook zijn opwachting bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Op 18 en 20 november presenteert hij in de Doelen zijn visie op de Sacre, voorafgegaan door Liebersons 'Neruda Songs' Wagners Vorspiel und Liebestod uit Tristan und Isolde (met Christianne Stotijn).

Natuurlijk mag men zich de vraag stellen of het nu wel zo verstandig is om als relatieve nieuwkomer met twee stukken te komen die zich geleidelijk aan tot het ijzeren repertoire zijn gaan behoren en door de beste dirigenten en orkesten op respectievelijk de plaat en cd zijn gezet. Het aantal Sacres en Vuurvogels (de suite als het complete ballet) is legio, een waar mer à boire. Waarbij ik niet wil beweren dat het daarmee vergeleken met het orkest uit Frankfurt onder de baton van Orozca-Estrada behelpen is. Integendeel, er is veel meeslepende energie en expressie, grote ritmische precisie en goed gedoseerde spanningsbogen. Het algehele resultaat mag er zijn.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links