CD-recensie

 

© Aart van der Wal, juli 2014

 

Prokofjev: Pianoconcert nr. 1 in Des, op. 10 - nr. 2 in g, op. 16 - nr. 3 in C, op. 26 - nr. 4 in Bes, op. 53 - nr. 5 in G, op. 55

Jean-Effiam Bavouzet (piano), BBC Philharmonic o.l.v. Gianandrea Noseda

Chandos 10802(2) • 75' + 47' • (2 cd's)

Opname: juni en november 2012;
augustus-september 2013; MediaCity UK, Salford

 

In een eerder recensie (klik hier) noemde collega Siebe Riedstra de Franse pianist Jean-Efflam Bavouzet (1962) ondanks zijn enigszins gevorderde leeftijd nog steeds een aanstormend talent, maar inmiddels weer ruim vier jaar verder mag toch wel van een stevig gevestigd talent worden gesproken. Toch heeft zijn spel in deze vier Prokofjev-concerten mij toch nog versteld doen staan: ik kende hem vooral van zijn uitstekende Haydn-vertolkingen en zijn niet minder uitstekende en bij vlagen zelfs brisante Bartók, maar het laatste wat ik eigenlijk had verwacht was deze spectaculaire pianistiek, de enorme expressieve energie en de formidabele spanningen die Bavouzet in deze vijf concerten voor ons uitrolt. Spectaculair ook in de zin van de onbeschaamde brutaliteit die hij uit deze partituren weet op te diepen (en die er wel degelijk inzit). Niet minder belangrijk is hier dat Gianandrea Noseda en Bavouzet gepassioneerd en qua lyrische bespiegelingen (want die zijn er bij Prokofjev evengoed, in hoge mate zelfs) op hetzelfde kolossale aambeeld timmeren. Dat geldt niet minder voor de door solist en orkest onverschrokken martiaal uitgewerkte toccata-achtige motoriek, een belangrijk kenmerk van Prokofjevs concertostijl. En natuurlijk klinkt het Vierde pianoconcert alsof een tweehandige pianist aan het werk is...
Het orkestspel mag ook wel kolossaal worden genoemd, met bijzonder fraaie soli en een uit graniet gehouwen tuttiklank, maar ook veel aandacht voor niet minder belangrijke nevenstemmen en het basfundament. Ik hoor de laatste tijd uit Engeland minder positieve geluiden (en dan in de letterlijke zin van het woord), als zouden de orkestleden teveel (moeten) schnabbelen wat ten koste zou gaan van de kwaliteit van de orkesten, maar waar of niet, het belangrijkste omroeporkest van de BBC heeft er zo te horen in ieder geval geen last van, integendeel!
Met deze nieuwe Chandos-uitgave hebben we, wat de complete set betreft, het alternatief voor die van Philips met Toradze/Gergiev toch wel in handen. Wat niet wegneemt dat het verzamelen van allerlei losse uitgaven ook een interessante bezigheid kan zijn, want ander zou u bijvoorbeeld die van het Derde pianoconcert door de combinatie Argerich/Abbado (DG) missen; en dat is dan echt heel jammer.
Prima opgenomen (de grote trom, echt van soortelijk gewicht in Prokofjev, staat er óók magnifiek op.), zinderend en met maximaal bravoure in uiterste concentratie uitgevoerd, mogen we deze nieuwe Chandos-set met meer dan gewoon enthousiasme verwelkomen. Voor zover ik weet heeft Chandos Spotify (nog) niet omarmd en kan ik u hierbij van dit spel helaas geen voorproefje geven, maar het zou me niet verbazen als u bij de eerste kennismaking al gelijk om bent... Op YouTube is er een en ander van te vinden, zij het in mindere geluidskwaliteit.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links