CD-recensie

 

© Aart van der Wal, maart 2017

 

Handel - Heroes from their shadows

Sinfonia uit "Poro" HWV 28 - Dover, giustizia, amor uit "Ariodante" HWV 33 - Sinfonia uit "Orlando" HWV 31 - Pena tiranna uit "Amadigi di Gaula" HVW 11 - Saro qual vento uit "Alessandro" HWV 21 - Non so se sia la speme uit "Serse" HWV 40 - Sinfonia uit "Partenope" HWV 27 - Son contenta di morire uit "Radamisto" HWV 12 - Voi che udite il miolamento uit "Agrippina" HWV 6 - Par che mi nasca in seno uit "Tamerlano" HWV 18 - Sinfonia uit "Scipione" HWV 20 - L'aure che spira uit "Giulio Cesare" HWV 17 - Sinfonia uit "Serse" HWV 40 - Son nata/nato a lagrimar uit "Giulio Cesare" HWV 17 - Son qual stanco Pellegrino uit "Arianna in Creta" HWV 32 - Se fiera belva ha cinto uit "Rodelinda" HWV 19 - Senti, bell'idol mio uit "Silla" HWV 10 - Io seguo sol fiero uit "Partenop" HWV 27 - Ballo di pastori e pastorelle uit "Amadigi di Gaula" HWV 11

Erato 25646231717 • 79' •

Opname: mei 2014, Église du Bon Secours, Parijs

   

Tijdens de voorbereidingen van een luistersessie gewijd aan de nieuwste cd van Philippe Jaroussky, "La storia di Orfeo", stuitte ik nota bene op een nog niet eerder op deze site besproken cd: ‘Heroes from their shadows', met in de hoofdrol Natalia Stutzman als alt en dirigent, en in de bijrol (maar wat voor een!) jawel…diezelfde Philippe Jaroussky. Maar beter laat dan nooit.

‘Heroes from their shadows' dus, een cd met uitsluitend aria's uit Händel-opera's, en daarmee Stutzmans eerste voor het Erato-label. We horen ditmaal niet de bekende ‘highlights', maar worden daarentegen vrijwel uitsluitend getrakteerd op minder belangrijke rollen die door de componist echter met geen muzikale syllabe minder werden bedeeld. Het betekent in dit geval een cd die tot aan de nok is gevuld met drama en lyriek, met daarin Natalia Stutzman als de uitermate expressieve, evocatieve én dirigerende alt die deze schitterende aria's met groot vocaal gezag gestalte geeft. Zo fraseren, zoals in Pena tiranna uit “Amadigi di Gaula" is slechts weinigen gegeven, en wie niet door de knieën gaat voor haar legato in Non so se sia la speme uit "Serse" en Voi che udite il miolamento uit "Agrippina" moet een hart van steen hebben. Stutzmans ademtechniek mag er ook zijn, zoals in het dramatisch aangezette Non so se sia la speme, eveneens uit "Serse". Imposant en ontroerend tegelijk is het samenspel tussen Stutzman en Jaroussky (het is helaas zijn enige bijdrage) in Son nata/nato a lagrimar uit "Giulio Cesare", waarin beide stemmen met hun volkomen eigen, zo niet unieke klankkleuren zich ideaal met het instrumentaal ensemble mengen. Er wordt ook pittig door Stutzmans Orfeo 55 gemusiceerd, al heb ik op dit vlak wel een klein puntje van kritiek: de strijkersklank had naar mijn smaak hier en daar wel een streekje gecultiveerder mogen zijn.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links