CD-recensie

 

© Aart van der Wal, november 2021

Brahms: Pianosonate nr. 3 in f, op. 5 - Variaties en fuga op een thema van Händel op. 24

Jonathan Fournel (piano)
Alpha 851 • 68' •
Opname: febr. 2021, Théâtre Populaire Romand, Salle de Musique, La Chaux-de-Fonds (Zwitserland)

   

De Franse pianist Jonathan Fournel (1993) zorgde op de slotavond van het Koningin Elisabeth Concours 2021 - zeker binnen wedstrijdkaders - voor een ongehoord muzikaal spektakel met zijn grandioze solopartij in Brahms' Tweede pianoconcert, deze heuse, volwaardig vierdelige ‘symfonie met piano'. Voor zover ik heb kunnen nagaan had nog niet eerder in Brussel een pianist met dit concerto ooit gewonnen, maar Fournel kreeg het voor elkaar. En dat in het gezelschap van vijf forse concurrenten, waaronder maar liefst drie Russen. Nog een belangrijk wapenfeit: het was voor het eerst na achttien jaar dat zich weer eens een Europese pianist presenteerde die de hoofdprijs in de wacht sleepte.

Hadden ze bij het Franse muzieklabel Alpha misschien een vooruitziende blik? Het lijkt er wel op, want deze Brahms-opname dateert van februari (2021), terwijl het concours pas in mei plaatsvond (de slotavond was op 29 mei). Al zal het sommige kenners van het metier ongetwijfeld al veel eerder duidelijk zijn geworden dat Fournel een grote belofte voor de toekomst inhield.

Met nog maar enige dagen terug het uiterst teleurstellende Brahms-recital van Nelly Akopian-Tamarina in de oren (door mij hier besproken) bleek dat van Fournel ronduit een verademing. Maar om niet op het verkeerde been te worden gezet haalde ik toch nog maar een aantal andere Brahms-vertolkingen uit de lp-en cd-kast, waaronder die door Katchen, Solomon, Fischer, Curzon, Biret en Perahia. Niet zozeer om ze met elkaar te vergelijken of af te meten aan die van Fournel, maar gewoon als ‘sfeerproevers', om er weer eens goed in te komen zogezegd.

Aan de hand van het notenbeeld en dankzij de transparante opname kon ik het spel van Fournel tot in het kleinste detail volgen, waarbij het al snel zonneklaar werd dat het spel van Fournel alles in zich heeft om hem als ware Brahms-interpreet te bestempelen. In willekeurige volgorde aan de hand van mijn gemaakte notities: geanimeerd, energiek, beeldend, precies, lyrisch, gedetailleerd, vervoerend, bezonken, fascinerend, idiomatisch, vlekkeloze techniek. Het zijn zo van die steekwoorden die slechts tot één simpele conclusie leiden: sublieme vertolkingen. Muziek die zich ook structureel in Fournels ferme greep mag verheugen. Sterk zijn ook de volkomen natuurlijke versnellingen en vertragingen, de nobele pianoklank in de fortissimi en niet in de laatste plaats het uitgekiende pedaalgebruik als belangrijk attribuut voor volmaakte stemvoering. Wat dankzij de bijzonder goed geslaagde opname net zo helder uit de luidsprekers komt. Wie deze vijfdelige sonate (het werk neemt zo'n 40 minuten in beslag) 'te lang vindt', raad ik alleen al dit album aan.

Een fenomenaal recital dat sterke herinneringen oproept aan dat andere geweldige evenement, op die gedenkwaardige zaterdagavond 29 mei in Brussel.

In het boekje is een zeer lezenswaardig vraaggesprek met de pianist opgenomen en worden er voorts terecht enige woorden gewijd aan de opnamelocatie, de bekende Salle de musique in het Zwitserse La Chaux-de-Fonds, in 1950 in gebruik genomen, nog niet zo lang geleden gerenoveerd en dankzij de uitstekende akoestiek al in de jaren zestig en zeventig een van Philips' belangrijkste opnamelocaties voor kamermuziek (o.a. Les Beaux Arts en Quartetto Italiano).


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links