Solisten

 Robert Merrill (1917 ~ 2004)

 

© Aart van der Wal, 26 oktober 2004

 

V.l.n.r. Franco Corelli, Rudolf Bing, Eileen Farrell en Robert Merrill

De zaterdag overleden Amerikaanse bariton Robert Merrill was met name in de jaren vijftig en zestig niet alleen een zeer graag geziene gast van alle grote operahuizen maar daarnaast ook regelmatig in de opnamentudio om zijn fameuze, fluwelen baritonstem aan de band toe te vertrouwen. Maar daarnaast bezat Merill een groot acteertalent en had hij op het toneel niets van de gekunsteldheid van zovele collega's die er maar niet in slaagden overtuigende personages van vlees en bloed neer te zetten. Hij legde en onderhield gemakkelijk contacten, was bescheiden, kende zijn partij tot in de finesses en was hij alom geliefd..

In Verdi's La traviata als Germont, met Anna Moffo als Violetta

Merrills eerste zangpedagoog was zijn moeder, zelf zangeres, maar hij was al 27 toen hij voor het eerst op de planken stond. Meer dan drie decennia was de bariton aan de Metropolitan Opera in New York verbonden en nam hij in zijn lange carrière in om en nabij duizend voorstellingen alle belangrijke baritonrollen voor zijn rekening. Hij leek niet alleen voor het zingen geboren maar ook van het zingen te leven, in de meest pure betekenis. Hij behoorde bovendien tot de vocalisten die nog op hoge leeftijd over een formidabele stem beschikten.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links