Multimedia

 

© Siebe Riedstra, april 2016

 

RCO Editions 15

Sjostakovitsj: Symfonie nr. 10 in e, op. 93
Koninklijk Concertgebouworkest o.l.v. Andris Nelsons
Live-opname: 4 en 5 maart 2015

Mahler: Symfonie nr. 9 in D
Koninklijk Concertgebouworkest o.l.v. Bernard Haitink
Live-opname: 13 en 15 mei 2011

Lutoslawski: Funeral Music
Bartók: Pianoconcert nr. 3
Yefim Bronfman (piano),
Koninklijk Concertgebouworkest o.l.v. Daniele Gatti
Live-opname: 22 augustus 2013

 

Er wordt al decennia naar hartelust gespeculeerd over de zieleroerselen van de componist Dmitri Sjostakovitsj. Vooral de symfonieën 5, 8 en 10 en hun relatie tot Jozef Stalin moeten het daarbij ontgelden. Gek genoeg vragen we ons nauwelijks af wat deze werken in de afgelopen decennia tot hun mateloze populariteit heeft gebracht bij een publiek dat geen centje pijn heeft geleden onder welke dictatuur dan ook. Het aantal integrale opnamen is niet meer bij te houden, waarin orkesten van internationale naam en faam elkaar bestrijden om de gunsten van de maestri die het dichtst bij de bron hebben verkeerd. In Amsterdam was dat uiteraard Mariss Jansons, maar laten we niet vergeten dat Bernard Haitink hem voor was met een integrale die weliswaar gedeeltelijk met het London Philharmonic werd opgenomen, maar nog steeds een geducht woordje meespreekt. Het KCO heeft zo bezien een korte lijn met het oeuvre van de enigmatische Rus, een lijn die recentelijk voortgezet leek te worden met de komst van Andris Nelsons. Nelsons maakt met deze uitvoering van de Tiende van Sjostakovitsj voor het eerst zijn opwachting in de RCO Editions als hoofdrolspeler. De uitvoeringen op 4 en 5 maart 2015 waren een ware triomf voor de beoogde opvolger van zowel Simon Rattle in Berlijn als Mariss Jansons in Amsterdam. Niet zo heel veel later volgde de benoeming van Nelsons als chefdirigent in Boston, en het hoeft eigenlijk niemand te verbazen dat de eerste cd die daar van de nieuwe chef uitkwam op het label DG een live-registratie is van de Tiende Sjostakovitsj - opgenomen in april van datzelfde jaar 2015. Achteraf voelt de uitvoering in Amsterdam misschien een beetje als een generale repetitie voor Boston, maar de werkelijkheid leert dat er in Boston nauwelijks een traditie bestaat inzake Sjostakovitsj, of je moet heel ver teruggaan naar de dagen van Koussevitzky. Het aanvullende repertoire in deze vijftiende aflevering heeft eveneens een beladen karakter. De voorlopig laatste uitvoering (13 en 15 mei 2011) van een Mahler-symfonie door Bernard Haitink, en dan nog wel de Negende - hetzelfde werk dat Chailly koos voor zijn afscheid. En als actueel extra twee registraties onder de nieuwe chef, Daniele Gatti. Hij tekent voor Lutoslawski's Funeral Music en Bartoks Derde Pianoconcert met Yefim Bronfman als solist. De rest van dat concert kregen we al eerder te zien in de RCO-Edition over Prokofjev, eveneens gekleurd door de aanwezigheid van vadertje Stalin.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links