Column

De Nationale Reisopera is dood

Leve de Nationale Reisopera!

 

© Paul Korenhof, 31 augustus 2013

 

Dat er bezuinigd moet worden, staat als een paal boven water, en dat daarbij ook de kunstensector moet inleveren, is onvermijdelijk. Ik durf zelfs te stellen dat het helemaal geen slecht idee was om in dit kader het subsidiesysteem eens goed door te lichten, maar ik ben het volledig eens met Johan Simons, die als Zomergast bij de VPRO van leer trok tegen de Nederlandse mentaliteit daarbij. Hij richtte zijn pijlen op een staatssecretaris die ronduit verklaarde dat hij geen verstand had van kunst en dat hem dit wel van pas kwam bij het bezuinigen.
Inderdaad, zoiets kortzichtigs heb ik ook zelden gehoord, maar kunnen we deze voormalige staatssecretaris zijn houding kwalijk nemen? Zou Den Haag - of heel Nederland - instemmen met een minister van financiën die hardop verklaarde dat hij geen verstand had van financiën, of met een minister van economische zaken die hardop verklaarde dat hij geen verstand had van economie? Het feit dat wel gekozen wordt voor een staatssecretaris van cultuur die ronduit verklaart dat hij geen verstand heeft van dat onderwerp, spreekt boekdelen. Niet de staatssecretaris in kwestie is degene die in de fout gaat. Zijn optreden is inherent aan een politiek systeem waarin cultuur bij politici verdacht is en waarin Kamerleden en bewindslieden zich er zelfs op laten voorstaan dat zij geen boeken lezen. Zonde van hun tijd…

Samenwerken
Ondertussen is de bezuiniging in de kunstensector ontaard in een kaalslag die gekenmerkt wordt door gebrek aan beleid en gebrek aan inzicht. Dat alles resulteerde in een onherstelbaar proces waarbij de minimalisering van de Nationale Reisopera een van de ergste voorbeelden biedt van zowel cultuur- als kapitaalvernietiging.
Op een persconferentie afgelopen vrijdag stelde de nieuwe directeur Nicolas Mansfield zich echter op het standpunt dat al dat gepraat over die bezuinigingen nu maar eens afgelopen moet zijn. De situatie is zoals die is, de bezuinigingen zijn niet meer terug te draaien en de kunstensector moet roeien met de riemen die hij heeft. Niet zeuren maar vooruitkijken, bezielen, maken wat er van te maken valt en vooral zoveel mogelijk samenwerken.

Gevarieerde programmering
Het door Manfield gepresenteerde programma (zie voor de details de geheel vernieuwde website - klik hier) blijkt bij alle beknoptheid niet alleen bijzonder gevarieerd, maar biedt een voortreffelijk voorbeeld hoe de kunst van het overleven positief kan uitwerken. Het Wagner-jaar wordt vanaf 22 september nieuwe luister bijgezet met een productie van Tristan und Isolde onder leiding van de internationaal reeds bijzonder actieve jonge Nederlandse dirigent Antony Hermus. Als concessie aan de financiële situatie vermeldde Mansfield daarbij dat het koor volledig achter de bühne blijft (ieder koorlid dat niet het toneel op moet, heeft geen kostuum nodig!), maar nog afgezien van het feit dat Wagner dit zelf ook al wilde (voor moderne regisseurs niet doorslaggevend...), zou een maximale visuele versobering zelfs wel eens positief kunnen uitpakken.
La Tragédie de Carmen, een bewerking van Bizet's opera door Peter Brook en theatraal nog altijd bijzonder boeiend, gaat op 31 oktober in Hengelo in première met een bezetting van jonge zangers en in een productie van het toneelgezelschap Het Geluid Maastricht. Vier weken later volgt een reeks voorstellingen van Il barbiere di Siviglia in de regie van Lawrence Dale met een opmerkelijke bezetting van geroutineerde internationale solisten en jonge Nederlanders.

Na een kort winterreces presenteert de Reisopera in februari in samenwerking met de Veenfabriek The Fairy Queen van P:urcell in de regie van Paul Koek en een maand later volgt de inmiddels vermaarde regie die Dale Duesing ontwierp voor een theatrale weergave van Bach's Johannes Passion. Het seizoen wordt besloten met een aangepaste versie van News, een opera van de Nederlandse componist Jacob ter Veldhuis waarvan de eerste versie in 2012 in Chicago in première ging. Voor deze opera die in aangepaste vorm ook reeds in Rome te zien is geweest ('gecensureerd door Berlusconi') liet 'Jacob TV', zoals hij in Amerika genoemd wordt, zich inspireren door de rol van het nieuws in onze door audiovisuele media beheerste maatschappij.

Werken aan de toekomst
Speciale vermelding verdient het initiatief van Mansfield om acht jonge solisten voor een bepaalde periode vast aan de Nationale Reisopera te verbinden. Zij zullen daarbij 'kleine rollen in grote producties en grote rollen in kleine producties' vertolken, maar tevens zullen zij begeleid worden bij de voorbereiding en opbouw van een toekomstige internationale carrière. Ook lichtte Mansfield al een tipje op van de sluier die nog over de volgende seizoenen ligt en waarin ook sprake zal zijn van samenwerking met De Nederlandse Opera bij een gezamenlijke 'reisproductie' van DNO en NRO.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links