CD-recensie

 

© Tjako Fennema, mei 2019

 

Eisenga: For Mattia (in 9 delen)

Douwe Eisenga (piano)

TRPTK TTK 037 • 45' • (cd of lp)
Opname: ?

www.youtube.com/watch?v=YvITrbj2DsM

 

Wat worden Douwe Eisenga's plaat en cd prachtig gepresenteerd! Een luxegevoel stroomt door d'aderen bij het openen van de DVD digipack-triptiek met cd, maar bovenal tijdens het van zijn folie verlossen van de 180 grams maagdelijk witte LP in klaphoes. De keuze is aan de koper. De typografie van beide verpakkingen is voorbeeldig, de dankwoorden en reverences zijn overstelpend maar niets over componist en pianist Douwe Eisenga(1961). Hij studeerde in Groningen, schreef al een grootschalig requiem, een pianoconcert en werken voor uiteenlopende bezettingen, waaraan o.m. het Aurelia saxofoonkwartet en het Cello8tet meewerkten.

Wie voorbij Gorecki's Derde symfonie waadt en nog niet genoeg heeft van peinzende muziek komt mogelijk bij de zoekende, kabbelende en eindeloze klanken van cultpianist/componist Ludovico Einaudi terecht. Voor uw recensent is dat het moment waarop hij vertwijfeld afhaakt. Het is me teveel voorbijkomend universeel wereldleed. Maar het wordt breed gedragen, getuige de imposante verkoopcijfers van zijn cd's. Het is alweer zo'n 40 jaar geleden dat new agemuziek werd geïntroduceerd. Vooral het cd-label als Windham Hill spon daar garen bij. Blijven we binnen onze landsgrenzen dan is Ten Holts Canto Ostinato uit 1976 dat aan het einde van de vorige eeuw tot volle bloei kwam en uitvoeringen in allerlei soorten en maten sindsdien niet meer om aan te slepen zijn, bij voorkeur groepsgewijs liggend te beluisteren op met matrasje beklede koude kerkvloeren. Maar ook die compositie zit in m'n allergiehoek, het zij zo. Er is zeker een nieuw publiek voor en het verbaast me bovendien dat al dit repertoire heel eigen verkoopadressen kent, locaties waar wierrookgeur en henna om voorrang strijden en waar het tijdschrift Happinez gretig van de stapel word gegrist. Dat soort oorden dus! Het is me allemaal te zweverig of kan ik de tijdgeest niet bijhouden?

Niets dan lof voor de piano-opname van Douwe Eisenga die met grote zorg en met de beste opnameapparatuur is gemaakt, met misschien een fractietje teveel (kunst)galm. Het project is ook op bladmuziek verkrijgbaar en verder in alle digitale formaten voorhanden. Vanzelfsprekend klinkt de lp iets anders dan de cd, maar de variabelen bij zowel lp-productie als afspelen (het pickupelement) zijn dan ook groter dan bij de cd. Vermeldenswaard is nog dat de lp spierwit is en het label pikzwart, een bijzondere ervaring om zoiets op de draaitafel te leggen!

Ik ben de bron even vergeten maar het verhaal gaat over een componist die een bekende criticus zijn nieuwste werk voorspeelt.“Wat vind je ervan?” is de gespannen vraag. “45 minuten 4 seconden” is het antwoord en daar sluit ik me voor deze productie bij aan.

___________________
Naschrift
Om mijn oren te schonen van deze moeizame luisterexercitie, leg ik een cd met Scarlatti-sonates/Ivo Pogorelic in de cd-lade. Een weldaad voor het oor, zo stel ik vast. Totdat twee adolescente buurmeiden binnenstappen: “wat een zenuwemuziek, meneer!'


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links