CD-recensie

 

© Siebe Riedstra, januari 2019

 

Paul Christiaan van Westering - Orgelwerken (1-3)

CD 1
Nu zijt wellekome – Canonische Variaties op een Advents- en Kerstlied – Elyseum – Avondmuziek – De Heer is mijn Herder – Suite de Concert

CD 2
Muziek voor een huwelijksinzegening – Amenspel (Psalmen) – Amenspel (Gezangen) – Al is ons Prinsje nog zo klein – Korte koraalvoorspelen – Divertimento

CD 3
Merck toch hoe sterck – Psalm 16 – Leer mij, o Heer – Koraalwerk – Romance – Elegie – Variaties over In het bos – Variaties op een Bach-thema

Arno van Wijk (orgel)
Tulip Records TRCS600609 • 3.50' • (3 cd's)
Opname: oktober-november 2017, Grote Kerk, Goes

Nb.: De delen 2 en 3 staan eveneens op Spotify

   

Dikkertje Dap mogen we met gepaste trots tot het Nederlands erfgoed rekenen, met dank aan Annie M.G. Schmidt. Miljoenen landgenoten zullen moeiteloos de eerste regels kunnen zingen zonder enig idee te hebben van wie de noten afkomstig zijn. Dat maakt Paul Christiaan van Westering (1911-1991) tot een onsterfelijke toondichter die niemand kent. Hij verzon meer dan een halve eeuw geleden voor zijn kinderen muziek bij de gedichten van Annie M.G. Niet alleen Dikkertje, maar ook het Beertje Pippeloentje, het Fluitketeltje en nog veel meer. In al hun eenvoud geniaal gevonden en deel geworden van het repertoire van drie generaties zingende kinderen. Met hetzelfde enthousiasme wierp Van Westering zich op het eenendertigtoonsorgel, een uitvinding van Fokker, gebaseerd op eenvoudige principes: zuivere intervallen. Op een gewoon orgel met twaalf toetsen per octaaf moeten er consessies worden gedaan, maar met eenendertig toetsen is alles mogelijk.

Van Westering was een erudiet man, en naast zijn muziekpraktijk verwierf hij landelijke bekendheid door zijn bijdragen als muziekcriticus van de Haagse Post. Als componist en kerkmusicus werkte hij aan een oeuvre waarin het orgel een belangrijke rol speelt. De bekendste orgelvirtuoos van zijn tijd, Feike Asma, maakte zich sterk voor Van Westering en stimuleerde hem tot het schrijven van een aantal grote werken. De Suite de Concert, Variaties op Merck toch hoe sterck en de Variaties op een Bach-thema – Asma heeft ze talloze malen uitgevoerd en nam ze op. Nu, een halve eeuw later, stelt Arno van Wijk op ‘zijn' orgel van de Grote Kerk in Goes deze werken opnieuw aan ons voor. Op drie cd's wordt een mooi overzicht geboden, dat bovendien slim is samengesteld. De grote concertwerken zijn verdeeld over de drie schijfjes, en ze worden afgewissld met werken die in de eerste plaats voor de zondagse eredienst of voor speciale gelegenheden als een huwelijk bedoeld zijn. Arno van Wijk heeft zich ondergedompeld in dit na het overlijden van Asma ten onrechte vergeten repertoire. Zo maken we kennis met een boeiend werk als het Divertimento uit 1966 met zijn ontroerende Adagio en ondeugende Scherzando. Van Westering wilde dit opus oorspronkelijk besluiten met de Chant funèbre, die met zijn lengte van tien minuten inderdaad gewichtig genoeg is. Asma overtuigde hem ervan om toch nog een briljante finale toe te voegen. Hij had gelijk. Met deze uitgave heeft Arno van Wijk een welverdiende hommage gebracht aan een componist die veel groter is dan Dikkertje Dap. Uitmuntend gespeeld, zorgvuldig toegelicht, en perfect opgenomen op het ideale instrument.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links