CD-recensie

 

© Siebe Riedstra, oktober 2012

 

 

Schwertsik: Sinfonia-Sinfonietta op. 72 – Vioolconcert nr. 2 op. 81 – Schrumpf-Symphonie op. 80 – Goldlöckchen op. 74

Christian Altenburger (viool), ORF Radio-Symphonieorchester Wien o.l.v. Dennis Russell Davies en Kurt Schwertsik (Goldlöckchen)

Oehms Classics OC 342 78’

Opname: 2000, Grosser Sendesaal, Weense omroep


“Schön und hässlich sind Kategorien für Ästheten. Der Künstler arbeitet jenseits dieser Worte an der Verwirklichung seiner Vorstellung.”

 Bovenstaande uitspraak van Kurt Schwertsik (1935) geeft aan dat hij zich niet in een hokje laat stoppen. Wel wat vreemd voor een man die zijn halve leven doorbracht als orkestmusicus – hoornist bij de Wiener Symphoniker. Dat hij daarnaast een imposant oeuvre componeerde is tot daaraantoe. Maar deze harde werker is ook nog eens de opichter van twee spraakmakende Weense ensembles, MOB en Die Reihe. Zijn werkzaamheden als hoornist combineerde hij als vanzelfsprekend met het leiderschap van de compositieklas van het Weense Conservatorium. Je zou er duizelig van worden.

 
 
Kurt Schwertsik
   
   

Schwertsiks ontwikkeling verliep heel karakteristiek voor zijn generatie. Donaueschingen en Stockhausen speelden een belangrijke rol. Maar de twijfel over die koers zette al snel in, en toen Satie en Cage in beeld kwamen ging het roer om. Schwertsik werd een componist voor wie niets heilig is; dat hij gezegend is met een gezond en rijk gevoel voor humor helpt daarbij een handje mee. Daarvan getuigen de titels van zijn werken. Op deze schijf vinden we bijvoorbeeld een Schrumpf-Symphonie (Krimpsymfonie). Die ging in première bij het Millennium Concert van het Mozarteum, op oudejaarsavond 1999. Heel andere koek is het Tweede vioolconcert, waarin Alban Berg zijn sporen heeft nagelaten. Maar tussen de beide delen van dat concert staat dan wel een kekke tango; het mag niet te serieus worden. In de Sinfonia-Sinfonietta, opgedragen aan Traudl & Fritz Cerha, herleven de roerige dadaïstische twintiger jaren, en wordt met mars en wals flink de draak gestoken. De cd wordt afgesloten met Goldilocks, op een tekst van Roald Dahl die door Schwertsik eigenhandig is vertaald. Een stuk muziektheater voor de concertzaal dat door de componist zelf wordt gedirigeerd èn verteld. Uiteraard staat de muziek bol van de nepcitaten. De productie werd gemaakt voor de Oostenrijkse publieke omroep, de ORF, en in 2004 uitgegeven. Het Weens Radio Symfonie Orkest speelt voortreffelijk, de opname is kraakhelder en de annotatie is voorbeeldig, met foto’s en tekeningen.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links