CD-recensie

 

© Siebe Riedstra, november 2013

 

Ravel – Orchestral Works 1 & 2

Ravel: Alborado del Gracioso – Pavane – Rapsodie espagnole – Pièce en forme de habanera – Shéhérazade, ouverture de féerie – Menuet antique – Boléro

Orchestre National de Lyon o.l.v. Leonard Slatkin

Naxos 8.572887 • 68' •

Opname: sept 2011, Auditorium de Lyon

 

Ravel: Valses nobles et sentimentales – Gaspard de la nuit, orkestratie door Marius Constant – Le tombeau de Couperin – La valse

Orchestre National de Lyon o.l.v. Leonard Slatkin

Naxos 8.572888 • 67' •

Opname: sept 2011 & nov 2012, Auditorium de Lyon

   


Het Orchestre National de Lyon heeft lang in de schaduw van het Orchestre de l’Opera de Lyon gestaan. Dat kwam door John Eliot Gardiner, die in de jaren dat hij daar operachef was zorgde voor spraakmakende opnamen op het label Erato. De symfonische concerten die het Orchestre National verzorgde waren weliswaar van uitstekende kwaliteit, maar trokken internationaal slechts incidenteel de aandacht. Toch werd het orkest uitstekend geleid, van 1971 tot 1986 was Serge Baudo chefdirigent – ik herinner me een prachtige opname van de beide symfonieën van Dutilleux. Jun Märkl trad in 2005 aan en zorgde voor een voorbeeldige opname van de complete orkestwerken van Debussy op het label Naxos, die internationaal de aandacht trok. Misschien niet altijd door concurrerende uitvoeringen (onmogelijk in dat repertoire), maar zeker wel door prikkelende keuzes op het gebied van orkestraties waar we geen weet van hadden. Nu dreigt Leonard Slatkin, chef sinds 2011, het kunstje over te doen met Ravel, en eveneens voor Naxos. Afgaande op de eerste twee delen kan dat net zo’n succes worden

Leonard Slatkin (1944) komt uit een uiterst muzikaal nest, vader Felix was oprichter van het Hollywood String Quartet, waarin moeder de cello bespeelde. Felix was bovendien een succesvol dirigent. Leonard trad in de sporen van zijn vader en mag nu al tevreden terugkijken op een grote carrière. Hij was van 1979 tot 1996 Music Director van het Saint Louis Orchestra (zijn directe opvolger was Hans Vonk). In de gouden tijden van de opkomst van de geluidsdragers maakte hij talloze opnames met dat orkest, eerst op elpee en muziekcassette, later op cd, uitgegeven op het budgetlabel VOX. In het cd tijdperk werd er met name heel veel Amerikaanse muziek (Copland, Barber) opgenomen voor RCA. Naast zijn chefschap in Lyon is Slatkin ook als Music Director werkzaam bij het (noodlijdende) Detroit Symphony Orchestra, waarmee hij eveneens voor Naxos actief is. In zijn Britse periode bij het BBC Symphony Orchestra in Londen nam hij een aantal cd’s op voor Chandos. Meer dan honderd titels heeft hij op zijn naam staan.

Een niet onbelangrijke speler in dit geheel is opnameleider Tim Handley, al minstens twee decennia het opnametechnische brein achter ontelbare orkestrale Naxos-registraties. Handley is een one-man-band, opnameleider zowel als technicus, en bovendien verantwoordelijk voor montage en mastering. Wie denkt dat hij daarmee over zijn eigen kabels zal struikelen heeft het mis. Een efficiente werkwijze wordt gekoppeld aan een groot vakmanschap, kortom, net iets voor Naxos, dat het woord kostenbesparend hoog in het vaandel heeft, met prettige consequenties voor de consument.

Wat levert het op, zult u vragen. In deze twee eerste delen vooral werken die de gemiddelde verzamelaar al in zijn bezit heeft in uitstekende uitvoeringen. Bernard Haitink (en laten we Eduard van Beinum niet vergeten!) heeft met het Concertgebouworkest voor exemplarische opnamen gezorgd. Claudio Abbado heeft in zijn Londense periode eveneens wonderen verricht. Maurice Ravel is sowieso de grote uitdager wanneer het om virtuoos orkestspel gaat – welke dirigent en welk orkest wil zich niet laven aan Daphnis et Chloë?

Het mes van Naxos snijdt aan meer dan twee kanten: er wordt voortreffelijk gemusiceerd, Slatkin heeft een gouden greep op deze partituren, en Handley heeft voor een volkomen natuurlijke opname gezorgd, die zelfs bij beluistering via ‘oortjes’ heel prettig binnenkomt. Bovendien bevat deel twee een aardige verrassing: een orkestrale versie van Gaspard de la nuit, een van de topstukken uit de virtuoze pianoliteratuur – niet bepaald een klus voor beginners. Marius Constant (1925-2004), van geboorte een Roemeen, maar in zijn muziekdenken een Fransman, heeft bewezen dat hij als geen ander in staat is een vertaling te maken van welke partituur dan ook. Met zijn Tragédie de Carmen boekte hij commercieel succes, maar ook zijn symfonische adaptatie van Debussy’s Pelléas mag er zijn. Alleen al door zijn briljante orkestversie van Gaspard de la nuit zijn deze uitgaven van Lyon, Slatkin en Handley opmerkelijk te noemen. Dit smaakt naar meer.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links