CD-recensie

 

© Siebe Riedstra, september 2014

 

Mozart: Requiem in d, KV 626

Sandrine Piau (sopraan), Sara Mingardo (alt),
Werner Güra (tenor), Christopher Purves (bas), Accentus (koor), Insula Orchestra o.l.v. Laurence Equilbey

Naïve V 5370 48'

Opname: februari 2014, Chapelle Royale, Versailles

 

De laatste dagen van Mozart lijken gekleurd door de herfstklanken van de klarinet: het Klarinetconcert, het Klarinetkwintet, de Maurerische Trauermusik. Toen ik de eerste maten van deze opname voor het eerst beluisterde mompelde ik: klarinet. Wie de film Amadeus heeft gezien weet dat het angstaanjagende d-mineur waarmee we in de scenes over het Requiem worden weggeblazen niets te maken heeft met mijn stille verzuchting. Maar ineens zijn ze daar, die twee droevig ogende bassethoorns, die in de openingsmaten alle smart van deze wereld op zich lijken te willen nemen. Duizenden pagina's zijn geschreven over dit afscheid van het leven, en honderden opnamen getuigen van de ongehoorde levensvatbaarheid van dit geniale torso.

Het zijn niet alleen die twee bassethoorns die deze opname een ontroerend koloriet verlenen. Ook de opnamelocatie, de Chapelle Royale van Versailles, een ruimte met een koninklijke akoestiek, draagt zijn steentje bij aan de magie. Het grootste compliment gaat wat mij betreft naar dirigent Laurence Equilbey (een dame). Zij richtte twintig jaar geleden het gemengde koor Accentus op, en in het verlengde daarvan in 2012 het Insula Orchestra - er wordt gespeeld op tijdeigen instrumenten. De koorklank van Accentus heeft een klein randje van net niet perfect geschoolde zang, maar in dat randje klinkt de ongeremde liefde voor deze muziek. Ze worden vergezeld van een solistenkwartet om van te dromen, dit zijn solisten die elkaar begrijpen.

De begeleidende tekst maakt geen werk van de editie die hier wordt gebruikt, maar uit een bijgeleverd tabelletje (heel handig) blijkt dat het om de aloude en vertrouwde editie van Süssmayer gaat. In de tekst wordt wel geprobeerd een bijgesteld beeld te schetsen van Mozart, mevrouw Mozart - ze verkocht de rechten van het Requiem aan vier klanten - en het verdriet om de vier jonggestorven kinderen van het echtpaar. Het slotakkoord van Mozarts Requiem - en dat is echt van hemzelf - is in dat opzicht veelzeggend. Een lege kwint.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links