CD-recensie

 

© Siebe Riedstra, augustus 2010

 

 

Jolivet - Tu surgis de l’absence…

(Werken voor fluit)

Sonate pour flûte et piano – Incantation... Pour que l’image devienne symbole - Cinq Incantations pour flûte seule - Ascèses pour flûte en sol - Chant de Linos pour flûte et piano.

Mario Caroli (fluit) en Silva Costanzo (piano).

Stradivarius STR 3371 • 73' •


Tu surgis de l’absence – Jij verrijst uit de afwezigheid – is de ondertitel van het tweede deel van de Ascèses voor altfluit van de Franse componist André Jolivet (1905-1974). De naamgeving zou kunnen refereren aan het feit dat Jolivet na een afwezigheid van bijna veertig jaar na de creatie van de Cinq Incantations uit 1928 terugkeerde naar het medium fluitsolo in de vorm van de Cinq Ascèses uit 1967 voor altfluit. Jolivet is na J.S.Bach de eerste componist die meerdere werken voor fluit heeft geschreven die er werkelijk toe doen. Net als bij zijn illustere voorganger passen ze op twee cd’s, en er zijn inmiddels enige integrales in omloop, onder andere van Manuela Wiesler en Roland Pöntinen op het label BIS. Het eerste deel van Wieslers integrale komt exact overeen met de hier geboden versie. Een merkwaardig ‘toeval’, gezien het feit dat fluitist Mario Caroli een leerling is van Manuela Wiesler. Een vergelijking ligt dus voor de hand.

Het gaat hier om de Sonate voor fluit en piano uit 1958, opgedragen aan Jean-Pierre Rampal en Robert Veyron-Lacroix, gevolgd door de Cinq Incantations voor fluit solo uit 1936, en een nagekomen Incantation uit 1937 - oorspronkelijk geschreven voor de g-snaar van de viool. Verder de vijf Ascèses voor altfluit solo en het Chant de Linos voor fluit en piano, geschreven voor het eindexamen van Rampal en bekend geworden in de versie voor fluit, strijktrio en harp. De muzikale wereld van Jolivet ligt ergens tussen de lyrische extase van Messiaen en de gefronste wenkbrauwen van Honegger, maar virtuositeit staat geheel in dienst van de expressie. In technisch opzicht doen Caroli en zijn begeleidster niet onder voor Wiesler en Pöntinen, maar de opname is bij Stradivarius nogal klinisch, terwijl BIS rekening houdt met de romantische onderstroom in deze muziek: er is meer warmte en meer ruimte. Het voordeel van Caroli is weer wel dat je werkelijk de allerkleinste dynamische verschillen hoort, benevens zaken als zeer hoorbaar inademen. Desalniettemin: dit is muziek die vele interpretaties verdraagt, maar het bovenal verdient om beluisterd te worden.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links