CD-recensie

 

© Siebe Riedstra, januari 2019

 

Naxos Laureate Series - Violin

Elgar: Vioolsonate in e, op. 82 – Romance op. 1 – Idyll, Pastourelle & Virelai op. 4 – Mazurka op. 10 nr. 1 – Salut d'amour op. 12 – Bizarrerie op. 13 nr. 2 – Chanson de Matin, Chanson de Nuit op. 15 – La Capricieuse op. 17 – Offertoire

Simone Lamsma (viool), Yurie Miura (piano)
Naxos 8.557984 • 58' •
Opname: 3-4 okt. 2005, Potton Hall, Sussex (VK)

   

In 2006 debuteerde Simone Lamsma op het label Naxos met deze cd, volgespeeld met werken van de vroege en de rijpe Edward Elgar. De opname was het resultaat van ‘a prize I won', zoals we lezen in het interview dat Bas van Westerop met de violiste voor deze site maakte. Dat moet de China International Violin Competition geweest zijn, die ze in 2005 won – ze was toen twintig jaar. Het is een schitterende cd geworden, een goede reden om hem twaalf jaar na verschijnen alsnog onder de aandacht te brengen. Tevens een goede reden om te kijken naar wat er in de verstreken jaren gebeurd is in het discografische bestaan van Simone Lamsma.

In 2009 vroeg het label Naxos haar terug voor de registratie van drie vioolconcerten van Louis Spohr, waaronder het bekendste van diens stapel concerten, het Achtste, In modo di scena cantante – in de stijl van een gezangsscene. Daarna bleef het lang stil, totdat het label Challenge ontdekte haar ‘herontdekte' – mede door de aanzienlijke successen die ze inmiddels met haar optredens in eigen land boekte. Waarbij ik tevens aanteken dat haar enige optreden bij het Koninklijk Concertgebouw Orkest plaats vond in januari 2012. Een weldenkend mens vraagt zich af wat daar misgegaan kan zijn. Op Challenge verscheen in 2015 een recital met vioolsonates van Janácek, Mendelssohn en Schumann, in 2017 gevolgd door live-opnamen van het Tweede Vioolconcert van Sjostakovitsj en het Offertorio van Goebaidoelina – beide cd's heb ik hier besproken.

Simone Lamsma wordt dit jaar 34 en heeft sinds haar twintigste en nu vier cd's volgespeeld en één keer opgetreden met het KCO. In diezelfde periode was ze te horen bij alle belangrijke orkesten en dirigenten over de gehele wereld. Met groot succes, dus we zullen haar niet horen klagen, en daar is ze ook niet het type naar. Toch is het lichtelijk verbijsterend om vast te stellen dat dit kolossale talent, met een repertoire waar je u tegen zegt, in deze tijd waarin iedereen met genoeg bluf de ene na de andere cd uitbrengt, zo onterecht bescheiden onder de discografische radar blijft vliegen.

Lamsma werd geboren in Leeuwarden, ging op haar twaalfde naar de Yehudi Menuhin School of Music, vervolgde haar studie aan de Royal Academy in Londen, waar ze in 2005 afstudeerde. Samen met pianiste Yurie Miura heeft ze met deze debuut-cd een adembenemende proeve van bekwaamheid afgelegd. Het is alsof de tijd heeft stilgestaan en we een glimp te horen krijgen van Yehudi Menuhin met Edward Elgar aan de piano. Luister maar. Track 11.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links