CD-recensie

 

© Siebe Riedstra, juli 2012

 

 

Berkeley: Ruth op. 50

Jean Rigby (Ruth, mezzo), Mark Tucker (Boaz, tenor), Yvonne Kenny (Naomi, sopraan), Claire Rutter (Orpah, sopraan), Roderick Williams (Head Reaper, bariton), Joyful Company of Singers, City of London Sinfonia o.l.v. Richard Hickox

Chandos CHAN 10301 • 79' •

Opname: september 2003, Blackheath Halls, Londen


De Britse componist Lennox Berkeley (na 1974 Sir Lennox) werd geboren in 1903 en ontving zijn formele educatie in Oxford. In 1927 vertrok hij naar Parijs om compositie te studeren bij Nadia Boulanger. Zijn verblijf in Frankrijk bracht hem in contact met de Groupe des Six en Maurice Ravel; sporen daarvan zijn aanvankelijk in zijn muziek terug te horen. Eenmaal terug in Engeland raakte hij muzikaal bevriend met Benjamin Britten, met als resultaat de suite van Catalaanse dansen Mont Juic, een gezamenlijke compositie, ontstaan na een bezoek aan de gelijknamige berg in de buurt van Barcelona in 1935. Over de opusnummering zou enige verwarring kunnen ontstaan, want Berkeley gaf het opus nummer 9, Britten nummer 12. Het label Naxos heeft de enige opname van deze suite overgenomen van wijlen Collins Classics (Naxos 8.557198). In zijn laatste levensfase was Berkeley zover voortgeschreden dat hij het serialisme een kans gaf. Van 1946 tot 1986 doceerde hij compositie aan de Royal Academy of Music. Hij overleed in 1989. Zijn zoon Michael is eveneens componist, en het label Chandos heeft een mooie serie cd’s uitgebracht waarop het oeuvre van vader en zoon gecombineerd wordt.

De English Opera Group werd in 1947 opgezet door Benjamin Britten, John Piper en Eric Crozier, na het succes van Brittens The Rape of Lucretia. Opdrachten werden o.a. verstrekt aan Britten (alle volgende opera’s behalve Billy Budd en Gloriana), Walton (The Bear) en Lennox Berkeley (A Dinner Engagement, Ruth en Castaway). Eric Crozier, verantwoordelijk voor een aantal meesterlijke libretti voor Britten, vervaardigde ook het libretto voor Ruth. Het feit dat Britten en Berkeley dikke vrienden waren maakt het ontstaan van deze opera tot een echte familieaangelegenheid, ook in muzikale zin: er zijn heel wat passages die nauwelijks van vintage Britten te onderscheiden zijn. Voeg daaraan toe dat de mannelijke hoofdrol geschreven is voor Peter Pears en het beeld is compleet. De première in 1956 was een double-bill met Venus and Adonis van John Blow en werd gedirigeerd door Charles Mackerras.

Ruth volgt het verhaal zoals we dat uit het gelijknamige bijbelboek kennen op de voet, waardoor de tekst soms wat stijfjes overkomt. De bezetting is net als alle andere partituren voor The English Opera Group voor een klein orkest, een klein koor en een bescheiden aantal solisten. Strijkers, piano (recitatieven) en fluiten domineren en de Engelse pastorale klanken zijn nooit ver weg, maar ja, twee derde van het stuk speelt zich dan ook in korenvelden af. Het is een eenakter en om het geheel nog net op één CD te kunnen persen heeft dirigent Hickox een aantal kleine coupures aangebracht. Koor, solisten en orkest verrichten uitstekend werk; de opname volgde op voorstellingen in het Cheltenham Festival en iedereen zit goed in zijn/haar rol. A Dinner Engagement verscheen al eerder bij Chandos. Dit is een waardige opvolger en bovendien een onmisbare plaatpremière.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links