CD-recensie

 

© Paul Korenhof, november 2017

 

Michael Spyres - Espoir

Rossini: Othello ‘Venise, ô ma patrie'

Donizetti: Rosmonda d'Inghilterra ‘Dopo i lauri di vittoria' - Dom Sébastien ‘Seul sur la terre' - La Favorite ‘La maîtresse du Roi...' - Lucia di Lammermoor ‘Tombe degli avi miei'

Halévy: Guido et Ginévra ‘Dans ces lieux' - ‘Tu seras donc pour moi' - La Reine de Chypre ‘De mes aïeux ombres sacrées'

Verdi: Jérusalem ‘L'infamie! prenez ma vie!'

Auber: Le Lac des fées ‘Ils s'éloignent! je reste'

Berlioz: Benvenuto Cellini ‘Seul pour lutter'

Michael Spyres (tenor)
Joyce El-Khoury (sopraan)
The Hallé
Dirigent: Carlo Rizzi
Opera Rara ORR251
Opname: Manchester, februari 2017

   

Voor zangers van nu lijkt het zo goed mogelijk zingen van de noten het einddoel, waarbij de interpretatie vooral gedragen wordt door klank en dynamiek, maar voor de zangers van vroeger gold een ander uitgangspunt, Voor hen was de zang vooral het middel om de woorden, de betekenis van de muziek met een maximum aan emoties en inhoudelijke lading op het publiek over te brengen. Dat gold niet alleen voor de solisten uit de 19de eeuw, maar ook voor de grote virtuozen uit de periode van het 'bel canto'. Dat is zelfs de essentie van het belcanto: niet de perfecte zang was het doel (al werd het dat helaas vaak wel), maar wel het met perfect gehanteerde vocale middelen hoorbaar maken van een zo groot en zo genuanceerd mogelijk scala aan emoties.

Dat er ook tegenwoordig zangers rondlopen die weten hoe het moet, bewijst de Amerikaanse tenor Michael Spyres. Weliswaar laat hij in dit overwegend Franse recital niet altijd een 'echt Franse' klankvorming horen, maar wel laat hij een helder gearticuleerde tekstbehandeling samengaan met een bewonderenswaardige frasering. Hij toont zich daarmee een toegewijd navolger van Gilbert Duprez (1806-1896), de eerste echte 'ridder van de hoge c' aan wie dit recital is opgedragen, en zijn streven zijn voorbeeld op alle fronten gewetensvol en consciëntieus na te volgen, beginnend met een 'Franse verstaanbaarheid', is zonder meer voorbeeldig. Daarbij paart hij een fraaie en schijnbaar moeiteloze hoogte met een egale klank in alle registers en mijn enige echte bezwaar geldt een ietwat beperkt kleurenpalet, waardoor bijna tachtig minuten tenorzang toch op een gegeven moment eentonig dreigt te worden. Met een scheutje Alfredo Kraus of Carlo Bergonzi in zijn stem, was zijn zang wellicht ideaal geweest.

Wat dit recital echt bijzonder maakt, is het repertoire met overwegend fragmenten die voorheen nooit, zelden of in een andere versie (en een andere taal) werden opgenomen. Ook op dat punt is dit een belangwekkend complement van het eerder door mij besproken recital van de sopraan Joyce El-Khoury dat Opera Rara in dezelfde periode opnam met de zangeres met Spyres in een duet uit Lucia di Lammermoor . Dat Donizetti met vier fragmenten vertegenwoordigd is, spreekt voor zich gezien de nauwe artistieke band van Duprez met de Italiaanse componist, maar het belangwekkendst zijn toch de drie fragmenten uit opera's van Fromental Halévy. Daaronder bevindt zich voor mij het hoogtepunt van deze uitgave, een duet uit Guido et Ginévra waarin Spyres op zijn beurt geassisteerd wordt door El-Khoury. Het maakt de cd tot een feestje voor de liefhebber van 19de-eeuwse Franse operamuziek.

De presentatie door Opera Rara is weer boven iedere kritiek verheven en natuurlijk vinden we in het fraaie cd-boekje de uitmuntende toelichtingen die we van dit label gewend zijn. Bovendien lijkt het of Carlo Rizzi ditmaal de touwtjes goed in handen neemt in een poging zijn solist tot optimale prestaties te stimuleren. Mede daarom had het voortreffelijk spelende Hallé-orkest best wat voller en met een fractie meer volume in het klankbeeld mogen staan.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links