CD-recensie

 

© Paul Korenhof, september 2020

Rossini: Zelmira
Federico Sacchi (Polidoro), Silvia Dalla Benetta (Zelmira), Mert Süngü (Ilo), Joshua Stewart (Antenore), Marina Comparato (Emma), Luca Dall'Amico (Leucippo), Xiang Xu (Eacide), Emmanuel Franco (Gran Sacerdote)
Górecki Kamerkoor
Virtuosi Brunensis
Dirigent: Gianluigi Gelmetti
Naxos 8.660468-70 (3 cd's)
Opname: Bad Wildbad, 19, 20, 21 & 27 juli 2017

   

Deze opname blijkt op drie punten interessant. Het is de enige die momenteel van Zelmira verkrijgbaar is, we horen niet de originele Napolitaanse versie uit 1822 maar de Parijse bewerking uit 1826 en bovendien werd daarin opgenomen de extra aria voor Emma die Rossini twee maanden na de première voor Wenen aan de partituur toevoegde.

Helaas was het festival 'Rossini In Wildbad' minder gelukkig in het engageren van solisten. Met een donker timbre dat zonder meer persoonlijkheid, uitstraalt, levert de sopraan Silvia Dalla Benedetta in de titelrol een goede prestatie, in de voor Giuditta Pasta geschreven slotscène mede doordat deze Parijse versie minder vocale virtuositeit eist dan de voor Isabella Colbran geschreven Napolitaanse finale. In afwerking en overtuigingskracht blijft zij echter in de schaduw van Cecilia Gasdia in de niet meer verkrijgbare Erato-opname onder Claudio Scimone uit 1990.

Iets dergelijks geldt voor de tenor Joshua Stewart die als Antenore in het theater zeker bewondering zal oproepen, maar die het in een cd-versie niet kan opnemen tegen de autoriteit en de techniek van Chris Merritt. In de tenorrol van de Trojaanse prins Ilo leveren het scherpe timbre en de weinig elegante zang van Mert Süngü weinig luisterplezier op, terwijl de bas Federico Sacchi zowel de kern als de elasticiteit mist voor de muziek van Rossini.

Met meer plezier luisterde ik naar de mezzosopraan Marina Comparato en haar ingelaste aria werd een van de lichtpuntjes in deze toch wel lange uitvoering. Ook dient gezegd dat Gianluigi Gelmetti met veel gevoel voor de stijl dirigeert, maar mede door de wat afstandelijke opname klinkt het spel van de Virtuosi Brunensis niet echt opwindend. Wellicht was het de uitvoering als geheel ten goede gekomen. als het orkest prominenter in het geluidsbeeld was geplaatst. Geen libretto, ook niet op de site van Naxos.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links