CD-recensie

Een vergeten juweeltje

 

© Paul Korenhof, maart 2020

Hérold: Le Pré Aux Clercs

Marie-Ève Munger (Isabelle de Montal), Marie Lenormand (Marguerite de Valois), Jeanne Crousaud (Nicette), Michael Spyres (Mergy), Éric Huchet (Cantarelli), Christian Helmer (Girot), Emiliano González Toro (Comminge), Leandro César (Le Brigadier)
Coro e Orquestra Gulbenkian
Dirigent: Paul McCreesh
Ediciones Singulares ES1025
Opname: Lissabon, 7 & 8 april 2015

 

Het overzicht van tien jaar muzikaal graafwerk door BruZane, waaraan we al heel wat herontdekkingen te danken hebben (klik hier), attendeerde mij op een voor liefhebbers bijzonder interessante uitgave die bij de verschijning in 2016 kennelijk tussen de wal en het schip is gevallen. Het betreft een tegenwoordig vrijwel onbekende opéra-comique met een legendarische titel: Le Pré Aux Clercs van Louis-Ferdinand Hérold die op 15 december 1832 in de Opéra Comique in première ging, en die zou uitgroeien tot een van de populairste Franse opera's in de 19de eeuw. (En voor wie die titel nog niet kan plaatsen: de Pré-aux-clercs was de befaamde plaats waar in vroeger tijden - en ook in deze opera - duels werden uitgevochten.)

Hérold's laatste opera kan beschouwd worden als prototype van de volwassen 19de-eeuwse opéra-comique met veel dialogen die dramaturgisch sterk met de muzieknummers verbonden zijn. Het verhaal is een luchtige tegenhanger van Meyerbeer's vier jaar jongere Les Huguenots met dezelfde Marguerite van Valois als een van de hoofdpersonen. Komisch is het werk echter allerminst, ondanks het soms bijna Offenbach-achtige, in coupletvorm geschreven karakter van de muziek, zoals het nog altijd bekende rondo 'À la fleur du bel âge' van Nicette in het derde bedrijf.

Voor iedere liefhebber van het genre is deze uitgave een absolute must - en wie moeite heeft met het Frans maar wel een oor voor de specifieke kwaliteiten van Franse muziek, moet gewoon de moeite nemen het werk met het libretto in de hand te beluisteren. De dialogen vormen natuurlijk een substantieel deel van de uitvoering, maar ze tintelen wel van levendigheid en muzikaal treffen Paul McCreesh en het Orquestra Gulbenkian daarbij perfect de juiste sfeer.

In de cast vinden we om te beginnen drie voortreffelijke tenoren onder wie de heerlijk met zijn Spaanse accent werkende Emiliano González Toro als Comminge, de schurk in het stuk die aan het slot in een duel op de befaamde Pré-aux-clercs zijn verdiende loon krijgt (de sfeer van Les Trois Mousquetaires is inderdaad niet ver weg). De primus inter pares onder deze tenoren is echter de Amerikaan Michael Spyres. Hij blijkt een ideale Mergy die de Franse stijl met de karakteristieke 'voix mixte' zelfs beter beheerst dan de geboren Fransman Benjamin Bernheim in de opname die Bru Zane maakte van Faust.

Mergy's geliefde Isabelle krijgt ondanks een enkel scherp topnootje een voortreffelijke vertolking van Marie-Ève Munger die bovendien de mooiste solo uit het werk te zingen krijgt: de aria (met viool-obligaat) 'Jour de mon enfance' aan het begin van het tweede bedrijf. Marguerite van Valois wordt met veel charme vertolkt door de mezzosopraan Marie Lenormand en de van jeugdigheid sprankelende Nicette van Jeanne Croussaud is een lust voor het oor en haar zou ik graag eens zou horen in een operette als La Fille de Madame Angot.

Hoewel de voortreffelijk gerealiseerde opname werd uitgebracht door Ediciones Singolares, betreft het hier een van de aantrekkelijkste titels die we aan Bru Zane te danken hebben. En dat zeker ook vanwege het boekwerk dat in vijf uiterst informatieve artikelen Le Pré Aux Clercs in zijn tijd plaatst en daarbij verschillende aspecten belicht. Een juweel in de boekenkast en alleen al daarom zou ik deze uitgave niet willen missen!


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links