CD-recensie

 

© Paul Korenhof, januari 2020

Grétry: Raoul Barbe-bleue
Chantal Santon-Jeffery (Isaure), François Rougier (Vergi), Matthieu Lécroart (Raoul), Manuel Nuñez Camelino (Osman), Eugénie Lefebvre (Jeanne), Enguerrand de Hys (Le Vicomte), Jérôme Boutillier (Le Marquis), Marine Lafdal-Franc (Jacques)
Orkester Nord
Dirigent: Martin Wahlberg
Aparté Music AP214 (2 cd's)
Opname: Selbu, 16 & 17 november 2018

   

Wat ontzettend jammer dat dit een cd-uitgave is en geen dvd! Deze komische variant op het sprookje van Blauwbaard die op 2 maart 1789, vier maanden vóór het uitbreken van de Franse Revolutie, in de Salle Favart in première ging, blijkt een kostelijke opéra-comique met de sprankelendste muziek die men zich van Grétry kan voorstellen. Het is alleen wel een echte 18de-eeuwse opéra-comique, wat betekent dat de helft van het werkje uit dialogen bestaat. Hilarische dialogen, dat zeker, maar het vereist een redelijke kennis van het Frans om die te kunnen waarderen, want bij meelezen in het Frans-Engelse cd-boekje gaat toch een deel van de humor verloren.

Een tweede probleem is dat de partituur, zoals eveneens gebruikelijk is in dit genre, bestaat uit merendeels korte composities die ook vaak nauw met de dialogen verweven zijn. Dat maakt een opname zonder dialogen bijna onmogelijk, nog afgezien van het feit dat er dan nauwelijks drie kwartier muziek overblijft. Hooguit had men kunnen overwegen om de gesproken teksten met zes minuten in te korten, zodat het werkje op één cd had gekund, maar ik kan me voorstellen dat men die keuze niet heeft willen maken.

De opname werd gemaakt op basis van voorstellingen tijdens het Trondheim Barok Festival in samenwerking met het Centre de Musique Baroque de Versailles. De uitvoering is een homogeen samengaan van een voortreffelijk spelend en door Martin Wahlberg met esprit geleid Orkester Nord met overwegend Franse solisten. De uitzondering daarop is de Argentijnse tenor Manuel Nuñez Camelino in het kleine rolletje van de majordomo Osman, maar zijn accent dat eerder benadrukt dan gemaskeerd wordt, draagt nog eens extra bij aan de komediesfeer.

Het jeugdige solistenteam klinkt alsof iedereen bij deze productie de tijd van zijn leven heeft en vooral de verrukkelijke Blauwbaard van de basbariton Mathieu Lécroart doet betreuren dat het werkje ondanks de drie bedrijven toch maar zo weinig muziek bevat. Kortom: een verrukkelijke uitgave met een klein juweeltje uit het Franse muziektheater dat geen liefhebber van de opéra-comique zich mag laten ontgaan. Een dvd met ondertiteling zou het werkje echter voor een veel groter publiek toegankelijk hebben gemaakt.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links