CD-recensie

 

© Maarten 't Hart, september 2006

 

Walton: - Strijkkwartet (1922)- Strijkkwartet in a (1947).

The Emperor Quartet.

Black box BBM 1035


Walton schreef zijn eerste strijkkwartet toen hij negentien jaar oud was, in 1921. Toen het werd uitgevoerd, schreef een criticus dat het meer indruk zou hebben gemaakt als het achterstevoren was gespeeld. Zo'n jaar later herschreef Walton het werk en voegde er een scherzo-achtig middendeel aan toe. Het driedelige kwartet blijft echter een gebrekkig jeugdwerk.

Voor het Emperor Quartet blijkt het een bijna onmogelijke opgave hiervan een overtuigende uitvoering te geven. Vooral de lange slotfuga, duidelijk afgekeken van Beethovens Grosse Fuge, klinkt onbevredigend. Dat dat vooral ligt aan de compositie, en niet aan het ensemble, blijkt in het Strijkkwartet in a dat dateert uit 1947. Prachtige muziek, met een subliem langzaam deel. Het eerste deel ervan wordt schitterend gespeeld, mooi bits en sarcastisch waar nodig, lyrisch en bewogen elders. Het korte Presto wordt lucide en scherp vertolkt. In het Lento, het hart van het werk, treft het ensemble naar mijn smaak niet helemaal de juiste toon. Walton is hier op z'n best, maar zo'n onthutsende kijk op iemands meest innerlijke roerselen - probeer dat maar eens in klank om te zetten. Toch had het gekund, want in het verstilde slot van het eerste deel wordt de juiste toon wel getroffen. De korte finale van het werk wordt adequaat vertolkt. Jammer dat de opname wat droog klinkt.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links