CD-recensie

 

© Kees de Leeuw, juni 2012

 

 

Telemann – The autograph scores

Telemann: Ouverture-suite voor 2 hoorns, fagot, strijkers en basso continuo, TWV55: F16 Concert voor strijkers en basso continuo, TWV43: D4 Concert en ouverture voor viool solo, strijkers en basso continuo, TWV55: A7Ouverture-suite voor 2 fluiten, fagot, strijkers en basso continuo, TWV55: D23 Fanfare voor 2 fluiten, hoorn, fagot, strijkers en basso continuo, TWV50: 44 Divertimento voor 2 fluiten, 2 hoorns, strijkers en basso continuo
TWV50: 21

Collegium Musicum 90 o.l.v. Simon Standage (viool)

Chandos Chaconne CHAN 0787 • 79' •

Opname: november 2011, All Saints Church East Finchley (VK)


De violist Simon Standage (1941) behoort tot de Britse pioniers van de authentieke muziekuitvoeringen. Hij was vanaf het begin (1972) tot 1990 concertmeester van The English Concert, dat onder de bezielende leiding van Trevor Pinnock tot één van de meest vooraanstaande oude muziek ensembles werd gerekend. Hierna deelde Standage enkele jaren het leiderschap van The Academy of Ancient Music met Christopher Hogwood. In 1981 richtte hij het Salomon Quartet op, een kwartet dat op authentieke instrumenten musiceert. Meer recent raakte hij betrokken bij oude muziekensembles in Wenen en Osaka.

Op deze cd leidt hij het Collegium Musicum 90, dat hij samen met Richard Hickox (1948-2008) oprichtte. Voor Chaconne, het oude muzieklabel van Chandos, maakten zij tientallen succesvolle opnames. Hickox dirigeerde meestal vocale muziek en Standage instrumentale muziek. Standage wijdde diverse cd’s aan Telemann, een componist die in de discografieën van The Academy of Ancient Music en The English Concert een bescheiden plaats inneemt. Enkele jaren werd de opnameactiviteit van het Collegium Musicum 90 beduidend minder. Desondanks bleef Standage’ inzet voor Telemann niet onopgemerkt. Hij kreeg de laatste jaren diverse prijzen, waaronder in 2010 de Georg Philipp Telemann prijs van de stad Magdeburg, de geboortestad van de componist. Het geld investeerde Standage in de opname van deze cd, een prachtig gebaar.

Hoe groot het oeuvre van Telemann ook is, er zijn slechts 18 autografische partituren met instrumentale werken bekend. Een autografisch (muziek)manuscript wil zeggen dat de partituur in de letterlijke zin des woord geschreven is door de componist. Op deze cd zijn zes van deze composities te vinden. Het gaat om drie orkestsuites die allemaal een lengte van circa twintig minuten hebben. De zeer korte fanfare is waarschijnlijk het laatste deel van de Ouverture-suite voor 2 fluiten, fagot, strijkers en basso continuo. Qua stijl sluit het deel naadloos aan bij de suite. Opvallend is dat dan wel het enige deel is waar een rol voor een hoornist is weggelegd. Er zijn ook musicologen die denken dat het een losstaand werk is.

Iedereen die de orkestsuites van Telemann enigszins kent weet dat er vaak meer solisten in afwisseling op de voorgrond treden. Dit geeft een gemêleerd en levendig beeld, dat doet denken aan orkestsuites van Johann Friedrich Fasch en in eniger mate aan de concerten “con molti strumenti” van Vivaldi. Alleen in de compositie waarin Standage soleert is er duidelijk sprake van één solo instrument. Een aantal van de composities componeerde Telemann in zijn laatste levensjaren, toen hij de 80 jaar al gepasseerd was en wellicht wat minder geïnspireerd. Misschien verklaart dit het ontbreken van grote verrassingen in deze opnames, waar de componist, ondanks zijn enorme productie, elders vaak met originele vondsten op de proppen kwam. De musici spelen af en toe een beetje fantasieloos, maar dat neemt niet weg dat er een uitstekend en bevlogen ensemble aan het werk is.

Dit is weliswaar niet mijn meest favoriete Telemann-cd, maar voor de liefhebbers van de orkestsuites van de componist valt er een hoop te genieten. Ook al vanwege de genereuze daad van Standage verdient deze cd veel kopers.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links