CD-recensie

 

© Harry-Imre Dijkstra, augustus 2021

Vittorio: Ode Corelliana – Fanfare del Mare sul un Tema di Monteverdi – Venere e Adone, pavana – Overtura Palermo – La Villa d'Este a Tivoli – Sinfonia No. 3 – Sarabanda Antica – Sinfonia No. 4

Kelly Hall-Tompkins (viool); Chamber Orchestra of New York o.l.v. Salvatore di Vittorio
Naxos 8.579033 • 76' •
Opname juni 2019, Concert Hall, Adelphi University Performing Arts Center in New York

 

Acht composities, acht wereldpremières, maar hedendaags? De werken die de Siciliaanse componist Salvatore di Vittorio (*1967) tussen 2013 en 2019 schreef en voor dit album vastlegde met het Chamber Orchestra of New York, waarvan hij tevens artistiek leider is, etaleren niet zuinig het soort welluidendheid dat we kennen uit de Laatromantiek. Vittorio heeft een vlotte hand van orkestreren, hij kent de regels door en door, maakt goed gebruik van de orkestgroepen en lijkt een lichte voorkeur te hebben voor de hobo als brenger van een ongecompliceerde melodie. Ook monteert Vittorio de passages in zijn muziek heel knap, waarmee hij tevens de zwakte in veel van zijn werken verhult: thematisch materiaal wordt nauwelijks uitgewerkt of verder ontwikkeld, zodra een muzikale gedachte ‘op' is, begint de volgende. Dan rest de vraag waar die diepe sonoriteit in zijn harmonieën vandaan komt; van de erven Respighi kreeg hij vele jaren geleden reeds de opdracht om vroege composities van de Italiaanse grootmeester te orkestreren en completeren voor uitgave. Onmiskenbaar heeft dit Vittorio's eigen palet vervolgens flink ingekleurd. En dat is zeker geen schande, zeker gezien de overtuiging die uit zijn eigen werken spreken.

Maar al is zijn Sinfonia No. 4 gebaseerd op Ovidius' Metamorfosen en grijpt hij in andere werken oude dansvormen of materiaal van zijn illustere landgenoot Monteverdi als inspiratie aan, het beste komt zijn montagetechniek tot zijn recht in de Overtura Palermo, een soort muzikale ansichtkaart met schetsen van typische plekjes uit zijn geboortestad, beginnend bij de Nieuwe Haven en eindigend bij het befaamde Teatro Massimo. Deze rondleiding in zeven minuten gaat ook het orkest in de uitvoering bovenmatig goed af, men wordt dan ook goed beziggehouden met speelse en vrolijke muziek, die technisch niet te veeleisend is. In de andere werken, met name de symfonieën, liggen wat oneffenheden en komt de balans soms wat in gevaar. Maar alles bij elkaar is dit aangename muziek zonder veel beklijving en die mag er ook zijn.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links