CD-recensie

 

© Emanuel Overbeeke, oktober 2016

 

Mozart: Pianoconcert nr. 1 in F, KV 37 - nr. 2 in Bes, KV 39 - nr. 3 in D, KV 40 - nr. 4 in G, KV 41

Ronald Brautigam (piano), Kölner Akademie o.l.v. Michael Alexander Willens

BIS 2094 • 58' • (sacd)

Opname augustus 2015, Keulen

 

Met deze cd voltooit Ronald Brautigam zijn schitterende serie met alle pianoconcerten van Mozart. Anders dan de concerten van Beethoven waarvoor hij opteerde voor de moderne vleugel, kiest hij hier voor een kopie van een oud pianoforte, gebouwd door Paul McNulty naar een instrument van Johann Andreas Stein uit 1788. De winst vergeleken met de moderne vleugel is evident. De klank is niet alleen lichter, maar het instrument maakt ook een veel hoger tempo mogelijk, noodzakelijk en overtuigend. Brautigam speelt hier fraai op in, waardoor deze serie wat dit betreft lijkt op zijn reeks met alle sonates van Beethoven (de vervolgreeks van Beethoven met overige solowerken nadert zijn voltooiing).

De uitvoeringen maken ook duidelijk hoezeer de historische uitvoeringspraktijk zich de laatste veertig jaar heeft ontwikkeld. Door de oude instrumenten was vaak een grotere nuancering mogelijk, waardoor aanvankelijk de aandacht voor bijzondere details ietwat ten koste ging van de grote greep. Inmiddels kunnen de beste fortepianisten (naast Brautigam ook Bezuidenhout) de attentie voor het moment uitstekend verenigen met de zin voor architectuur. Het onderscheid tussen Mozart de dramaticus die zijn theatrale vermogens maximaal uitbuit in zijn opera's en Mozart de instrumentalist die zijn gevoel voor woordloze retoriek verbergt achter een vrij strakke façade, wordt daarmee gelukkig vervaagd.

Een ander aantrekkelijk punt van deze cd is de benadering van deze vier concerten. Meestal wordt enigszins denigrerend over hen geschreven: het zijn nog geen werken van de gerijpte meester, maar pastiches van concerten van anderen. Dit harde oordeel, vooral te vinden in boeken over Mozart, wordt gelukkig niet gedeeld door de beste vertolkers van dit viertal (behalve Brautigam ook Perahia). Ze behandelen het viertal als prachtige, zeer emotionele stukken die dezelfde inzet verdienen als de latere, bekendere concerten. Mozarts talent voor dramatiek en verrassing is weliswaar meer latent, maar niettemin duidelijk aanwezig.

Op twee punten is deze cd uiterst voorspelbaar: de medemusici en de opname zijn uitstekend.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links