CD-recensie

 

© Basia Jaworski, juni 2016
Blogspot op https://basiaconfuoco.wordpress.com/

 

Voice in the Wilderness

Bloch: Schelomo - Rapsodie hébraïque

Caplet: Epiphanie (dápres une légende éthiopienne)

Ravel: Mélodie hébraïque - Kaddish

Raphael Wallfisch (cello), BBC National Orchestra of Wales o.l.v. Benjamin Wallfisch

Nimbus NI 5913

https://www.youtube.com/watch?v=wkMrVLVT_lA

   

 
  Anita Lasker-Wallfisch, 1938, Courtesy of The University of Sussex

Anita Lasker-Wallfisch heeft Auschwitz overleefd. En ook Bergen Belsen. Dat het door de muziek komt, dat weet zij zeker. Zij was 16 toen zij opgepakt werd, haar ouders waren toen al dood, maar dat wist zij nog niet. Jonge Anita speelde cello en eenmaal in Auschwitz werd zij ingezet in het Vrouwenorkest, dat geleid werd door Alma Mahler, het nichtje van Gustav. Na de oorlog kwam ze naar Londen, trouwde met de pianist Peter Wallfisch en was medeoprichtster van het English Chamber Orchestra. Haar zoon, Raphael is ook een cellist. Een beroemde ook nog, met veel opnamen op zijn naam. En zijn zoon, Benjamin, is dirigent. Vader en zoon hebben samen een opname gemaakt, die zij aan hun in de kampen gedode familieleden hebben opgedragen. De cd is vlak voor de Holocaust Memorial Day op 27 januari 2014 uitgebracht.

Het is een verrassende cd geworden, want naast - bijna vanzelfsprekend- Blochs Schlemo staat er ook diens zelden gespeelde Voice in the Wildernis op. En Ravels Kaddish volgt op André Caplets Epiphanie (d'apre une légende éthiopienne). Dat laatste ontgaat mij een beetje, het voelt als een vreemde eend in de bijt. Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik geen affiniteit met het werk heb. Het kabbelt maar voort. Daarvoor in de plaats had ik liever Baal-Shem van Bloch gehoord. Of iets van Achron. Of Krein. Of de andere twee van Ravels Mélodies hébraique. En al prefereer ik de gezongen versie (mag ik een aanbeveling doen? Gerarad Souzay!), ik moet bekennen dat Wallfisch met zijn cello mijn hart heeft gestolen. Maar het allermooiste vind ik het orkest. Zacht. Lief. Liefdevol. 

Vaak wordt mij gevraagd of er zoiets bestaat als joodse muziek .. Nou en of! Neem alleen maar Ernst Bloch. Hij werd geboren in 1880 in Genève in een geassimileerd gezin. Rond zijn vijfentwintigste raakte hij geïnteresseerd in alles wat met het jodendom te maken had en vertaalde het in zijn taal - muziek. "Ik ben geïnteresseerd in de joodse ziel," schreef hij aan Edmund Fleg, voorzanger en librettist van zijn opera Macbeth. "Dat alles wil ik in muziek vertalen". Hij ontwikkelde een zeer eigen stijl: zijn composities geven de sfeer weer van hebreeuwse gezangen, zonder het in feite te zijn. Het was namelijk zijn bedoeling niet om oude Hebreeuwse muziek te reconstrueren, maar om zijn eigen goede muziek te schrijven, want, zoals hij zei, hij was geen archeoloog. Het is hem gelukt.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links