CD-recensie

 

© Aart van der Wal, maart 2010

 

 
   
   

Weckmann: geestelijke motetten

Wie liegt die Stadt so wüste - Der Tod ist verschlungen - Canzon II - IX - Weine nicht - Gegrüsset seist Du, Holdselige - Kommet her zu mir - Zion spricht - Wenn der Herr die Gefangenen.(Psalm 126).

Johanna Koslowsky (sopraan), Alexander Schneider (altus), Hans Jörg Mammel (tenor), Wolf Matthias Friedrich (bas), Concerto Palatino (Bruce Dickey [kornet], Simen van Mechelen [trombone]), Cantus Cölln o.l.v. Konrad Junghänel.

Harmonia Mundi HMC 902034 • 78' •


Kort nadat Matthias Weckmann (ca. 1618-1674), de componist en hoofdorganist van de Jacobi-kerk in Hamburg was overleden, was men het er in de Hanzestad roerend over eens dat daarmee een einde was gekomen aan een van de glanzendste perioden uit de muziekgeschiedenis van de stad. Het zou nooit meer zo zijn als vroeger, de neergang zou nu onherroepelijk inzetten en niet tegengehouden kunnen worden. Natuurlijk, dat was een groot zij het postuum compliment aan het adres van Weckmann, maar al tijdens zijn creatieve leven wist men zijn werk op waarde te schatten. Men zag in hem een van de belangrijkste muzikale persoonlijkheden die het vermogen bezat om de meest verschillende tradities in zijn muziek tot een ware eenheid samen te laten vloeien. Daarmee is dan tevens gezegd dat Weckmann geen echte vernieuwer was, wat aan de zeer hoge kwaliteit van zijn creatieve handwerk echter niets afdoet. Bovendien, wie kan bezwaar hebben tegen bijvoorbeeld een vleugje Buxtehude (1637-1707)? Wie eerst wil proeven: de eerste de beste track, Wo liegt die Stadt so wüste, biedt u onder meer indrukwekkende echo-effecten, fraaie versieringen en werkelijk sublieme, kristalheldere vocalistiek, met bovendien een bas die staat als een rotsvast huis. En dan viool, kornet, trombone en basso continuo in track 7, de Canzon II! Maar dan zou u de tweede track ook moeten beluisteren, want Der Tod ist verschlungen biedt naast grandioos orkestspel (strijkers!) een juweel van een sopraan die de kraakheldere tenor en de superieure bas in dit brisante terzet fantastisch partij geeft. En dan die héérlijke kornet en trombone in wisselwerking met de strijkers van Cantus Cölln in Canzon IX... En...

Van de uitvoeringen op deze cd kan hetzelfde worden gezegd: van begin tot einde wordt een zeer hoog kwaliteitsniveau gehandhaafd dat deze geestelijke werken in het best denkbare licht zet. Dat dan tevens voor de in oktober 2008 in Mandelsloh, St. Osdag gemaakte opname, die deze 'Meisterstücke' een prachtige glans verleent. Dan nog een bijzonder compliment voor de doorwrochte toelichting van de hand van Peter Wölllny, die als een van de energieke medewerkers van het Bach-Archiv in Leipzig naam heeft gemaakt als muziekwetenschapper. Uitgaven als deze maken het recenseren tot een groot plezier!


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links