CD-recensie

 

© Aart van der Wal, maart 2004

 

Tsjaikovski: Symfonie nr. 5 in e, op. 64; Fantasie-ouverture Romeo en Julia.

Royal Philharmonic Orchestra o.l.v. Daniele Gatti.

Harmonia Mundi HMU 907381 • 66' •


Met deze tamelijk conventionele koppeling maakte zowel dirigent als orkest op de wereldpodia (o.a. in Washington DC) diepe indruk, wat ook in deze uitgave van Harmonia Mundi wordt weerspiegeld: de beste Tsjaikovski V sinds vele jaren die, evenals Romeo en Julia, bovendien ook nog in een zeer indrukwekkende geluidskwaliteit werd vastgelegd.

De opening van de symfonie begint al goed, in het door de componist voorgeschreven andante tempo en niet - zoals we zo vaak horen - in een (bijna) treurmars met vervolgens de dan ietwat geforceerde overgang naar het allegro con anima (een fenomeen dat we ook kennen van Schuberts Negende).

Vrijwel onmerkbare maar volstrekt natuurlijk ademende vertragingen en versnellingen ingebed in dynamisch scherpe contouren scheppen een drama van epische afmetingen zonder enig spoor van goedkoop effectbejag. De ritmisch tot in de kleinste details geprofileerde wals vormt de opmaat voor de kroon op het werk: de gepassioneerde finale met zijn wringende harmonieŽn, opzwepende strijkers, grommende bassen, koperfanfares en de uiteindelijke doorbraak naar majeur die het klanklandschap in een bijzondere gloed zet.

Gatti's vertolking handhaaft zich moeiteloos naast de al even epische Gergiev (Philips), de authentiek snauwerige Mravinski (DG) en de monumentale Jansons (Chandos).

Romeo en Julia krijgt een modelverklanking waarin poŽzie en passie onverbiddelijk naar de catastrofe voeren.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links