CD-recensie

 

© Aart van der Wal, november 2015

 

Telemann - Sonates voor blokfluit en klavecimbel

Telemann: Sonatine in a, TWV 41:a4 (Neue Sonatinen #5) - Sonatine in c, TWV 41:c2 (Neue Sonatinen #2) - Sonate in f, TWV 41:f1 (Der getreue Music-Meister #36) - Sonate in C, TWV 41:C2 (Der getreue Music-Meister #56) - Sonate in Bes, TWV 41:B3 (Der getreue Music-Meister #28) - Sonate in F, TWV 41:F2 (Der getreue Music-Meister #1) - Sonate in d, TWV 41:d4 (Der getreue Music-Meister #7 - Sonate in f, TWV 41:f2 - Sonate in C, TWV 41:C5 (Essercizii musici #19)

Erik Bosgraaf (blokfluit), Francesco Corti (klavecimbel)

Brilliant Classics 95247 • 67' •

Opname: april 2015, Kruiskerk, Burgum

 

In de in 1740 gepubliceerde autobiografie van Georg Philipp Telemann valt te lezen dat hij nog als dreumes zich bekwaamde in zowel het fluit- en viool- als citerspel en dat hij ook als adolescent graag op de blokfluit speelde. Ongetwijfeld zegt dat ook iets over zijn speltechnische kwaliteiten en het verklaart bovendien dat hij zoveel composities voor het instrument heeft nagelaten, waaronder een groot aantal duetten, solo- en triosonates, kwartetten, suites en concerten. Stukken die als het ware op het lijf van het instrument zijn geschreven en de speler(s) groot plezier verschaffen. Maar ook voor de luisteraar zijn dit ravissante miniaturen die de aandacht gevangen houden. Telemann de veelschrijver (hij componeerde maar liefst zo'n drieduizend werken) behield zijn leven lang een warm plekje voor de blokfluit. In zekere zin is dat wederkerig: menige blokfluitist beleeft veel plezier aan deze muziek die ook als 'oefenwerk' (denkt u maar aan de vele 'Essercizii musici') gehoord mogen worden.

Niemand zal er echt van opkijken als de op deze cd verzamelde negen sonates zouden zijn uitgevoerd op een dwarsfluit met pianobegeleiding, maar wie volgens de historiserende regels der kunst te werk wil gaan speelt ze natuurlijk op een heuse blokfluit en laat hij of zij zich begeleiden door een net zo heus klavecimbel. Zoals hier door Erik Bosgraaf (hij nam al eerder voor Brilliant Classics solostukken van onder anderen Telemann op) en Francesco Corti. Het staat vrijwel vast dat Bosgraaf op dit moment onze belangrijkste blokfluitist is, een ware meester op dit instrument. De vergelijking met eens Frans Brüggen dringt zich op, niet minder virtuoos en volkomen thuis in dat zo bijzondere domein van de barokke retoriek. Met dat verschil dat Brüggen de eigentijdse muziek zo niet meed, dan toch schoorvoetend benaderde, terwijl Bosgraaf er zich bij wijze van spreken met huid en haar aan heeft overgeleverd. Het moet zo ongeveer een voorrecht en zeer inspirerend zijn om als componist speciaal voor Bosgraaf muziek te schrijven, met zijn hoogste graad van blokfluitkunst in gedachten. Maar vlak ook de Italiaanse klavecinist en organist Francesco Corti niet uit. Hij studeerde bij onder anderen Gustav Leonhardt, toen op dit gebied onze eminence grise, Bernard Winsemius en Christophe Rousset. In 2006 sleepte Corti de eerste prijs in de wacht tijdens het grote klavecimbelconcours in Leipzig. We mogen dus in dit geval van twee topmusici spreken die zich energiek en expressief volledig hebben ingezet voor deze negen blokfluitsonates van Telemann, met als onvermijdelijke uitkomst schitterende interpretaties die - ik schreef het al eens eerder - niet beter kunnen worden gespeeld, maar misschien wel anders (niets ligt voor de eeuwigheid vast, nietwaar?) De opname is om door een ringetje te halen: de details en nuances zijn oorverblindend, de ruimtelijke afbeelding (de Kruiskerk in het vaderlandse Burgum) is bovendien uitstekend gelukt. De stemming is gestoeld op a'= 415 Hz. Bosgraaf bespeelt blokfluiten van de Zwitserse bouwer Ernst Meyer, het klavecimbel werd gebouwd door Bruce Kennedy naar een model van Mietke. Machiko Suto zorgde ervoor dat het instrument voortdurend in prima stemming verkeerde.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links