CD-recensie

 

© Aart van der Wal, januari 2012

 

 

Takemitsu: Distance de fée (1951)

Hindemith: Vioolsonate in E (1935)

Janácek: Vioolsonate (1914, rev. 1922)

Silvestrov: Five Pieces (2004)

Duo Gazzana:
Natascia Gazzana (viool), Raffaella Gazzana (piano)

ECM New Series 2238 476 4428 • 47' •

www.duogazzana.com

www.ecmrecords.nl


De beide Italiaanse zussen Gazzana waren onlangs nog in de Spiegelzaal te horen, toen ik me plotsklaps bedacht dat ik uitgerekend deze cd wel had beluisterd maar nog niet gerecenseerd. Zo gaat dat soms: er liggen hier nog stápels cd's en dvd's maar een mens kan nu eenmaal niet alles tegelijk; en zeker niet te midden van ziekte en treurnis. Maar goed, nu is het dan eindelijk zover en kan ik gelijk een tien met een griffel uitdelen in deze 'wandeling in een schaduwrijke zomer', met daarin vier muzikale kleuren van de romantiek: Toru Takemitsu (1930-1996), Paul Hindemith (1895-1963), Leos Janácek (1854-1928) en Valentin Silvestrov (1937).

Een geweldig duo is hier aan het woord, dat met grote artistieke autoriteit en soevereine techniek deze miniaturen in het domein van de romantiek en het surrealisme (Takemitsu) naar grote hoogten tillen. Waarbij de term 'tillen' niet letterlijk hoeft te worden opgevat, want de Gazzana's spelen deze deels hondsmoeilijke stukken zo licht als een veertje. Dit zijn vertolkingen die eerst worden gedroomd en vervolgens uitgevoerd. Zo stel ik mij dat althans voor.

Dit is geen echt moeilijke, maar wel kleurrijke muziek die alleen al daarom gemakkelijk aanspreekt. Toch hengelt zij niet per definitie naar de gunsten van haar publiek: deze vier componisten waren daar niet op uit toen zij deze stukken schreven. Hoogtepunten zijn er genoeg, zoals het sublieme tweede deel, de Ballada, uit Janáceks Vioolsonate en de Elegie, het eerste van de vijf stukken van Silvestrov. En dan het tweede, die Serenade... Ach, luister naar de gehele cd!

Wat de opname betreft wordt het eentonig, maar het is zoals het is: mooier kan haast niet, de zoveelste uit de ECM-stal in demonstratiekwaliteit (maart 2011, omroepstudio, Lugano). Merkwaardig overigens dat ECM, zoals zovele labels, zich niet met sacd annex surround bezig willen houden. Men ziet er blijkbaar weinig tot niets in. Me dunkt, wie naar deze stereo-opname luistert komt in ieder geval niets tekort.Of het zou de tijdsduur van deze cd moeten zijn, die met ruim 47 minuten wel wat aan de krappe kant is. Er had minstens nog een vioolsonate bijgekund, maar bij dit geweldige spel valt een dergelijke kanttekening volslagen in het niet.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links