CD-recensie

 

© Aart van der Wal, oktober 2018

 

Suppé - Ouvertüren

Suppé: Die schöne Galathee - Dichter und Bauer - Boccaccio - Leichte Kavalerie - Banditenstreiche - Pique Dame - Die Frau Meisterin - Ein Morgen, ein Mittag, ein Abend in Wien

Münchner Rundfunkorchester o.l.v. Ivan Repušic
BR Klassik 900326 • 60' •
Opname: mei 2018, Bayerische Rundfunk, Studio 1, München

   

Zijn naam verschijnt regelmatig in de programma's die zich in ‘licht klassiek' hebben gespecialiseerd: Franz von Suppé (1819-1895). Maar zelfs wie niks heeft met wel of niet licht-klassieke muziek kan minstens enige van Suppe's wonderschone melodieën nafluiten. Ik heb wel 'iets' met deze muziek. Het is ietwat overdreven om te beweren dat ik met het lichte werk van Suppé ben opgegroeid, maar wel stonden op onze piano vaak uittreksels uit zijn operettes. Zoals ik me ook herinner dat een paar Suppé-elpees werkelijk tot op het bot was afgedraaid.

Maar – wie had dat gedacht! – er is ook een serieuze kant aan Suppé. Dit is misschien wel even schrikken voor degenen die Franz von Suppé (Split 1819-Wenen 1895) alleen kennen van zijn vrolijke operettes en zijn al even vrolijke ouvertures. Suppé heeft zelfs de eerste Weense operette op zijn naam staan: Das Pensionat uit 1860, sterk beïnvloed door Jacques Offenbach (die overigens niet van Franse komaf was en op 20 juni 1819 in Keulen werd geboren als Jakob Offenbach maar wiens muzikale carrière zich voornamelijk in Parijs afspeelde, waar hij op 5 oktober 1880 overleed).

Franz von Suppé bracht zijn jeugd door in Kroatië, ging vervolgens rechten studeren in het Italiaanse Padua en reisde naar Milaan om daar in de kringen rond Donizetti, Rossini en Verdi te verkeren (van dit drietal heeft met name de muziek van Verdi een onmiskenbaar stempel op het Requiem van Suppé gezet),. Nadat zijn vader was overleden ging Franz met zijn moeder naar haar geboortestad Wenen, waar hij als dirigent verbonden was aan het Theater in der Josefstadt en later aan het Theater an der Wien, waar hij Das Pensionat ten doop hield.

In de laatste jaren van zijn leven speelden gedachten rond de de dood een belangrijke rol, zozeer zelfs dat hij niet alleen religieuze werken componeerde, maar ook alvast het bed verruilde voor een doodskist om alvast te 'wennen'. Het Requiem, niet minder religieus, schreef Von Suppé reeds toen hij pas 36 was.

Zijn studie bij de Italiaanse kerkmusicus Giovanni Cigalla had zijn belangstelling voor kerkmuziek weliswaar sterk aangewakkerd, maar de lessen bij diens landgenoot Giuseppe Ferrari, als dirigent verbonden aan een militaire kapel, brachten hem op het terrein van de lichte muziek, een spagaat die uiteindelijk ten voordele van de lichte muze werd beslecht: Von Suppé werd operettecomponist. Toch is het misschien tekend dat hij zijn studie in 1835 afsloot met een Mis in F (in 1877 door Von Suppé gepubliceerd als 'Missa Dalmatica', wat op zijn minst iets zegt over de kwaliteit van het werk in de ogen van de componist) en dat meer dan een kwarteeuw lang de kerkmuziek zijn compositorisch denken heeft bepaald. Franz was ruim 40 toen de operette een centrale plaats in zijn werk ging innemen, compositorisch 'aangescherpt' door de muziektheoreticus Simon Sechter (ook Bruckner haalde er zijn compositielessen) en de theatercomponist Ignaz von Seyfried (die ook bemiddelde om Franz aan de baan van derde kapelmeester aan het Theater in der Josefstadt te helpen).

Hoe buitengewoon aanstekelijk zijn operettemuziek ook is (en dat geldt dan uiteraard niet minder voor de ouvertures), met een halfslachtige benadering ervan is het toch al snel uit met de pret, maar bij dirigent Ivan Repušic (1978) en het Münchner Rundfunkorchester is deze muziek in meer dan uitstekende handen. Waarbij ik niet op voorhand wil beweren dat de Kroatische wortels van Repušic daarbij eveneens een rol hebben gespeeld. Het klinkt allemaal voortreffelijk, met soms net dat tikje rubato of accelerando dat deze muziek nodig heeft. Wat zeggen mijn notities? Ik heb meer geluisterd dan opgeschreven, maar toch enige typeringen: sprankelend, bruisend, fonkelend, dynamisch stevig neergezet. Maar ook aan de onontbeerlijke fijnzinnigheid ontbreekt het niet. Kortom, prachtig!


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links