CD-recensie

 

© Aart van der Wal, mei 2018

 

Peaches and Cream - Dances and Marches by John Philip Sousa

Sousa: The Stars and Stripes forever (mars) - La Reine de la Mer (wals) - The Gliding Girl (tango) - The Thunderer (mars) - Myrrha Gavotte - The Washington Post (mars) - Peaches and Cream (foxtrot) - The High School Cadets (mars) - Désirée (wals uit de gelijknamige opera) - El Capitán (voorspel uit de gelijknamige opera) - Presidential Polonaise - Semper Fidelis (mars)

Cincinnati Pops Orchestra o.l.v. Erich Kunzel
Vox Classics MCD 10005 • 44' •
Opname: 29 maart 1982, Cincinnati (VS)

 

Ik herinner me de aanschaf eind jaren zestig van een Mercury-lp met uitsluitend marsen van de Amerikaanse ‘March King' John Philip Sousa (1854-1932). Ik genoot ervan, draaide de plaat zelfs zowat grijs. Ik vond toen al dat die marsminiaturen deksels goed in elkaar zaten. De titels zeiden me niet veel (en dat is nog steeds zo): het is maar wat voor 'etiketje' erop werd geplakt: Sabre and Spurs, The High School Cadets, The Gallant Seven, Golden Jubilee, Solid Men to the Front, Riders of the Flag, enzovoort. Maar Sousa schreef, net als de Weense walskoning Strauss, ook walsen, maar hij was niet minder bedreven in de tango, de foxtrot en de polonaise. Ook op het vlak van de komische opera stond Sousa zijn mannetje.

Die Mercury-lp verdween om de een of andere reden uit zicht, tot ik in het cd-tijdperk tot mijn grote vreugde een heruitgave op cd tegenkwam:‘Fennell conducts Sousa', met het Eastman Wind Ensemble. Prachtig opgenomen overigens, met slechts een paar microfoons, in die tijd het visitekaartje van Bob Fine (zijn echtgenote, Wilma Cozart Fine, zou later de door haar keurig bewaakte, omvangrijke discografische erfenis met behulp van Philips digitaal nieuw leven inblazen). Er schieten me nog twee bekende namen uit die tijd in gedachten, met in de eerste gelederen het Boston Pops Orchestra onder leiding van Arthur Fiedler. Het Boston Symphony, maar dan in witte smoking, dat de metamorfose onderging van een typisch Amerikaans showorkest dat werkelijk alles kon en waar de vonken bijna letterlijk vanaf vlogen. Dan het net zo onvolprezen, andere ‘pops' orkest uit Cincinnati, met Erich Kunzel als gepassioneerde leidsman (Morton Gould kon er met zijn orkest trouwens ook wat van: 'The Chrysler Hour' was in die dagen mateloos populair). Wie daarvoor zijn neus optrekt mist veel. Wat ook geldt voor wie minachtend doet over de walsen van de Strauss-dynastie, die veel meer te bieden hebben dan alleen maar hoem-pa-pa. Sousa was net als Johann Strauss Jr. en Sr. een uiterst creatieve muziekvinder en orkestrator (en niet alleen wat blaasmuziek betreft!) Laat u zich dus verrassen door deze twaalf stukken die op deze heruitgave bijeen zijn gebracht en die door het Cincinnati Pops Orchestra net zo flamboyant worden vertolkt als door het Eastman Wind Ensemble. Dat Mercury het opnametechnisch ruim twintig jaar eerder net een streepje beter deed, doet aan de klasse van deze heruitgave niets af. Jammer dat het al na 44 minuten voorbij is. Maar het glas is wel meer dan halfvol!


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links