CD-recensie

 

© Aart van der Wal

 

Sjostakovitsj: Pianotrio's nr. 1, op. 8 - nr. 2, op. 67 - Zeven liederen voor sopraan en pianotrio, op. 127.

The Moscow Trio, Natalia Gerassimova (sopraan).

Saison Russe/CDM RUS 288088 • 70' •


Het korte, eendelige trio op. 8 is een jeugdwerk en werd gecompleteerd door Boris Tisjtsjenko, die nog tweeënwintig ontbrekende pianomaten toevoegde. Maar men vergisse zich niet: veel ingrediënten van het thematische en instrumentale palet in de rijpere werken van het Russische 'enfant terrible' klinken hier al volop door. Het overheersende motief ges, f en e lijkt mede gebouwd op het hoofdthema uit de finale van Mahlers Negende, terwijl de verwerking ervan vooruitloopt op Sjostakovitsj' muzikale Leitmotiv D(e)SCH(b).

Het aan de musicoloog Sollertinski opgedragen tweede trio ontstond in het barre oorlogsjaar 1944 en ademt duidelijk de sfeer van de zevende en de achtste symfonie. In het openings-andante en het slotallegretto vinden we het groteske, bijna verpletterende marsthema uit de Zevende onverbloemd terug. Trouwens geen woord hierover in het cd-boekje.

In de uit 1967 daterende liederen op teksten van Aleksandr Blok experimenteert Sjostakovitsj voor het eerst met de twaaltoonstechniek, die in de veertiende symfonie zo'n expressieve, door merg en been gaande lading zou meekrijgen. De vertolkingen zijn door de bank genomen zeker overtuigend, maar snelle streekwisselingen worden niet altijd vlekkeloos uitgevoerd en ontbreekt de vereiste scherpe aanpak en een pregnanter ritmisch profiel in de finale van op. 67. De sopraan interpreteert aan de vlakke kant, met te weinig nadruk op de dramatische accenten. De stem mist uitstraling en neigt naar het kleurloze.

De opname is redelijk, maar plaatst de strijkers in een weinig florissant daglicht. In track 12, 4:40 is er een storend bijgeluid. Helaas ontbreken de Russische teksten (alleen in het Frans en Engels).


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links