CD-recensie

 

© Aart van der Wal, juni 2017

 

Schumann - Music for Clarinet

Schumann: Trauer op. 85 nr. 6 - Drei Romanzen op. 94 - Drei Fantasiestücke op. 73 - Abendlied op. 85 nr. 12 - Märchenerzählungen op. 132* - In der Nacht op. 74 nr. 45*

Schumann-Wieck: Drei Romanzen op. 22

Patrick Messina (klarinet), Pierre Lenert (altviool)*, Fabrizio Chiovetta (piano)

Aparté AP153 • 55' •

Opname: juni 2016, Reitstadel, Neumarkt (D)

   

Robert Schumann schreef in de zomer van 1828 in zijn dagboek: 'Musik ist die höhere Potenz der Poesie'. En dat de engelen met klanken moeten spreken en de geesten met de woorden van de dichtkunst. Het is 'des Pudels Kern' van Schumanns muziek überhaupt. En het wordt zo ook uitgedragen door dit eminente duo: de klarinettist Patrick Messina en de pianist Fabrizio Chiovetta, die aan het slot van dit fraai op cd vastgelegde recital niet minder eminent worden bijgestaan door de altviolist Pierre Lenert.

Wat dit programma extra aantrekkelijk maakt is de coherentie ervan: de meeste stukken werden geschreven in 1849. Alleen 'Märchenerzählungen' en Clara's 'Drei Romanzen' stammen uit 1853. Het jaar 1849 was een van Schumanns meest creatieve en productieve: hij schreef toen maar liefst zo'n veertig composities. Wie mocht denken dat Clara's op. 22 in vergelijking daarmee enigszins uit de toon vallen (de suggestie van een mindere kwaliteit dringt zich maar al te gemakkelijk op) heeft het mis. Clara was niet alleen compositietechnisch bedreven, maar zij had bovendien duidelijk een 'eigen stem', zoals ook blijkt uit deze drie miniaturen Dat in haar composities sprake is van muzikale verwantschap met haar Robert ligt uiteraard voor de hand. Anders dan wat 'Frau' Mahler met haar Gustav overkwam, stimuleerde Robert het componeren van zijn Clara waar hij maar kon. Dat hij haar ook in dit opzicht bewonderde (zij moet bovenal een geweldige pianiste zijn geweest) blijkt wel uit zijn Impromptus op. 5 over een van haar Romances. Kortom, het resultaat mag er zijn.

Dat geldt niet minder voor het formidabele driemanschap dat van deze zestien stukken ideale verklankingen geeft en zich mag koesteren in een prachtige opname. Het is de welsprekende combinatie van energiek frisheid en dichterlijke omzwervingen die deze vertolkingen onweerstaanbaar maken. Over de speltechniek hoef ik het eigenlijk niet te hebben: hier zijn drie instrumentalisten aan het woord die met het grootste gemak van de wereld zich aan hun interpretatieve exploraties kunnen wijden: technische hindernissen bestaan eenvoudig niet. Dat de ademhaling van de klarinettist goed hoorbaar is vind ik eerder een voor- dan een nadeel: musiceren is ook fysiek een inspannende bezigheid en die mag best worden gehoord.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links