CD-recensie

 

© Aart van der Wal, december 2021

Royal Requiem

Klik hier voor de inhoudsopgave

Alpha 779 • 5.42' • (5 cd's)
Opname: 1999-2019

 

Van deze vijf cd's heb ik er vier besproken. Alleen van de laatste cd is dat, met uitzondering van Fux' ‘Kaiserrequiem', niet het geval.

Het zal u misschien opvallen dat deze dodenmissen uitsluitend zijn gewijd aan gestorven vorsten of vorstinnen, muziek dus gewijd aan ‘royalties'. Dat brengt me dan gelijk op de ‘Funeral Sentences' naar aanleiding van de dood van de Britse koningin Mary II, door Henry Purcell (1659-1695), gecomponeerd in 1695. Om een mogelijk misverstand alvast uit de weg te ruimen: het betreft in dit geval niet alleen de reeds genoemde ‘Funeral Sentences', maar anders dan de titel aangeeft de complete ‘Funeral Music':

•  The Queen's Funeral March
•  Man that is born of a woman
•  In the midst of life
•  Yet, O Lord, most mighty
•  Canzona
•  Thou knowest, Lord

Hiervan vormen alleen de delen 2 en 3 de ‘Funeral Sentences'. De in dit album opgenomen titel is dus niet volledig, waarvan weliswaar akte, maar van groot belang is dit uiteraard niet. De zetting is die voor vier trompetten, vier stemmen en orgel. Pauken of trommels zijn niet in de partituur opgenomen, maar ze horen er wel bij. Bovendien zijn ze alleen al in ritmisch opzicht – het ligt voor de hand - onmisbaar. Het werk als geheel is een waar schoolvoorbeeld van hoe met uiterst beperkte middelen een groots effect kan worden bereikt. Geen poespas, geen pompeus gedoe, maar direct naar het hart, zo lijkt het. Ik vermoed dat weinigen er niet diep van onder de indruk raken.

De in Luik residerende en in hoog aanzien staande Gilles Henri Hayne (1590-1650) componeerde zijn zesstemmige ‘Missa pro defunctis 6 vocum' voor de aan Marie de' Medici, de weduwe van Henry IV, gewijde rouwdienst op 14 februari 1643 in de plaatselijke kathedraal. Evenals de begrafenismuziek van Purcell is ook de dodenmis van Hayne concies gecomponeerd, binnen een tijdsruimte van niet meer dan zo'n 24 minuten. Ook Hayne levert met zijn Requiem het onomstotelijk bewijs dat minder wel degelijk méér kan betekenen, maar dat zal de kenner van de muziek uit de Renaissance en Vroegbarok ongetwijfeld bekend zijn. Zoals deze heruitgave ook meer dan welkom is, gelet op uitvoeringsniveau en opnamekwaliteit, al houd ik wat Purcells 'Funeral Music' betreft een lichte voorkeur voor de in 1990 verschenen en in 2002 heruitgegeven Erato-uitgave met het Monteverdi Choir & Orchestra onder leiding van John Eliot Gardner (o.a. op Spotify): strakker en homogener dan die onder Vincent Dumestre.

Toch nog even voor alle duidelijkheid: de hier niet besproken werken heb ik al eerder voor de site gerecenseerd. U kunt de recensies gemakkelijk met behulp van de zoekfunctie op de thuispagina (terug)vinden.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links