CD-recensie

 

© Aart van der Wal, juli 2019

Rossini - Ouvertures

La scala di seta - Tancredi - L'italiana in Algeri - Il barbiere di Siviglia - La gazza ladra - Matilde di Shabran - Semiramide - Le siège di Corinthe - Guillaume Tell

Orchestra del Teatro Communale di Bologna o.l.v. Michele Mariotti
Pentatone PTC 5186 719 • 82' •
Opname: mei 2018, Convento San Domenico in Bologna (I)

   

Welke eigenschappen maken de perfecte Rossini-dirigent? Collega Paul Korenhof zal het ongetwijfeld weten, maar ik waag me er niet aan. Wel schieten me, als het om de ouvertures gaat, vijf illustere namen te binnen, wel of niet toevallig Italianen: Arturo Toscanini (in dit repertoire misschien wel de grootste van alle), Guido Cantelli, Carlo Maria Giulini, Claudio Abbado, Antonio Pappano en Riccardo Chailly. En als ik dan ook nog uit deze vijf maestro's zou moeten kiezen? Dan geef ik Cantelli en Giulini een lichte voorsprong. Speelden de orkesten onder hun leiding beter Rossini? Nee, natuurlijk niet, technisch in ieder geval niet, maar het was de door hen gecreëerde theatersfeer die mij deed zwichten. En weer wel of niet toevallig had de fijnproever Walter Legge, u weet wel, die beroemde EMI-producer uit lang vervlogen tijden, ze allebei onder contract. Zoals ook die andere geweldige dirigent, Victor de Sabata, die in 1953 de dramatisch nooit-meer-te-overtreffen Tosca in de Milanese Scala leidde, met grootheden als Maria Callas, Giuseppe Di Stefano en Tito Gobbi. Iedere rechtgeaarde operaliefhebber koestert ongetwijfeld die bijzondere (mono)opname, en misschien zelfs wel de oorspronkelijke lp-set!

Rossini's sprankelende ouvertures (er staan er maar liefst negen op deze cd (waaronder de minder bekende: Matilde di Shabran), waarvan de totale tijdsduur van bijna 82 minuten tevens de maximale speelduur van de cd benadert) vragen, nee smeken om een net zo fonkelende theaterbenadering, maar ook - het hangt ermee samen - om messcherpe articulatie, ritmiek zo licht als een veertje, betoverende houtblazers en meesterlijk getrokken spanningsbogen (zoals in Wilhelm Tell). Met deze nieuwe uitgave kan nog een illustere naam aan het rijtje worden toegevoegd: die van Michele Mariotti, die het Orchestra del Teatro Communale di Bologna naar grote hoogte stuwt en mij op het puntje van de stoel bracht. En toeval of niet, Mariotti (Pesaro, 1979) is een Italiaanse dirigent. Hij maakte in 2005 in het operatheater van Salerno zijn Rossini-debuut met Il barbiere di Siviglia. Het lijkt er sterk op dat, althans afgaande op deze ouvertures, Rossini's muziek hem in het bloed zit. Het Nederlandse opnameteam van Polyhymnia (Erdo Groot en Jean-Marie Geijsen) legde het in mei van het vorig jaar in de bibliotheek van het Convento San Domenico in Bologna net zo sprankelend vast. En het orkest? Topklasse!


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links