CD-recensie

 

© Aart van der Wal, juli 2019

Rencontre

Ravel: Shéhérazade

Debussy: Ariettes oubliées - Fêtes galantes I

Delage: Quatre poèmes hindous

Poulenc: Deux poèmes de Louis Aragon - Fiançailles pour rire - Montparnasse - Hyde Park

Raquel Camarinha (sopraan), Yoan Héreau (piano)
Naïve V 5454 • 68' •
Opname: december 2017, MC2 Grenoble (F)

   

De Oostenrijkse dirigent Karl Böhm zei eens dat het juiste tempo de helft van een goede vertolking bepaalde. Ik denk dat die opvatting in een vrijwel rechte lijn kan worden doorgetrokken naar de juiste dictie in de vocale muziek. Of beter gezegd: de perfecte dictie. Het bewijs van de juistheid van die stelling wordt onverbloemd geleverd leverd door dit nieuwe, schitterende album: ‘Rencontre' (Ontmoeting). De Portugese sopraan Raquel Camarinha demonstreert in dit uitsluitend Franstalige programma op indringende wijze hoe belangrijk een juiste uitspraak is en hoezeer die ingrijpt op de muziek en daarmee het karakter van deze (veelal exotische) stemmingsbeelden. Waarbij het haar ongetwijfeld zal hebben geholpen dat zij al een jaar of tien in Frankrijk woont. Maar haar dictie blijkt zelfs beter dan menige Fransman of Française...

Exotisch geparfumeerde charme, delicatesse, gratie, souplesse, flonkerende frisheid, volkomen idiomatisch, het zijn van die begrippen die mij tijdens het beluisteren te binnen schoten. Ieder lied gehuld in zijn eigen, door zowel Camarinha als Héreau opgeroepen verbeeldingsvolle, soms uitgesproken melancholieke wereld, bijzonder fraai gestileerd en gehuld in een overweldigende kleurenpracht. Dat beiden Ravels Shéhérazade in de pianoversie aandurfden zegt bovendien iets over hun zelfvertrouwen, maar ook hun muzikale inzicht. Hier moest de sopraan het zonder de fonkelende orkestversie stellen, maar gezegd moet worden dat ik die, mede dankzij het verbluffende spel van Héreau, geen seconde heb gemist. Een cd om warm te koesteren. Merkwaardig dat het label op de cover consequent afziet van beginkapitalen in de titels. In het binnenwerk is het dan weer wel en dan weer niet. Nog vreemder en zelden vertoond: wie een blik werpt op het display van de cd-speler of aan het rippen slaat wordt geconfronteerd met een geheel ander programma: concerten van Vivaldi! Het moet toch niet gekker worden... Maar gelukkig is de cd verder wel dik in orde.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links