CD-recensie

 

© Aart van der Wal, september 2022

Brahms: Cellosonate nr. 1 in e, op. 38 - Klarinettrio in a, op. 114

Rachmaninov: Cellosonate in g, op. 19

Yuja Wang (piano), Andreas Ottensamer (klarinet), Gautier Capuçon (cello)
DG 4862388 • 83' •
Opname: juli 2021, Konzerthaus, Dortmund

   

Ik heb het niet precies bijgehouden, maar de samenwerking tussen Yuja Wang en Gautier Capuçon op de verschillende podia moet al van een behoorlijke tijd terug dateren. Een samenwerking bovendien die, zo blijkt onder meer uit hun op YouTube vastgelegde optredens, niet alleen voor hen maar ook voor het publiek zeer inspirerend uitpakt. Een goed voorbeeld daarvan zijn hun succesvolle optredens tijdens het jaarlijkse muziekfestival in het mondaine (zeg maar gerust: onbetaalbare) Zwitserse Verbier.

Andreas Ottensamer, Yuja Wang en Gautier Capuçon

Speciaal voor dit nieuwe album kregen ze gezelschap van de klarinettist Andreas Ottensamer die in Brahms' Klarinettrio zijn beste muzikale beentje voorzet, wat in zijn geval bepaald niet gering is. Ik zie zijn flamboyante en modieuze verschijning op Facebook met bijna de regelmaat van de klok voorbijkomen en denk dan herhaaldelijk: moet dat wel zo, Andreas? Maar zijn consciëntieuze manier van musiceren en schitterende toonvorming dringen dergelijke buitenmuzikale indrukken al snel naar de achtergrond. Andreas wil ook meer dan alleen de klarinet: evenals menige andere collega in het muziekvak heeft ook hij het dirigeerstokje opgepakt, duidelijk op weg om zijn muzikale horizon nog verder te verbreden. Wat overigens nog niet wil zeggen dat hij daarin ook zal slagen: een instrumentalist of vocalist in het topsegment is nog niet per definitie een goede dirigent (zoals het verleden ruimschoots heeft bewezen, maar dat is weer een andere thema).

Het viel me al veel eerder op: hoe gemakkelijk Wang haar glanzende spel aanpast aan haar partner(s), en hoe moeiteloos zij zich door de meest complexe passages beweegt. Ook zij is flamboyant, maar dan, nogal eens spaarzaam of anders wel extravagant gekleed, op het podium; wat misschien doet vermoeden dat zij nogal epaterend musiceert, maar niets is minder waar: evenals Ottensamer is zij in haar vertolkingen uiterst gewetensvol en straalt zij muzikale autoriteit uit.

Gautier Capuçon, de broer van de violist Renaud Capuçon, excelleert in pure klankbetovering, en zijn benadering van de partituur wordt getekend door warme expressiviteit, zoals die ook tot uitdrukking komt in de wijze waarop hij articuleert en fraseert.

Andreas Ottensamer en Gautier Capuçon

Blijft er dan wat deze uitgave betreft niets meer te wensen over? Toch wel, want er zijn – het is niet meer dan incidenteel – momenten dat de energie het wint van de beheersing, zoals in de finale van Rachmaninovs Cellosonate, waar de cellist door jachtigheid inlevert aan articulatie, maar het is wel musiceren in de hitte van het moment; en dan mogen we best wel vergevingsgezind zijn. Het komt mij voor dat musici en producer er ook zo over hebben gedacht: "We laten het zo!"

De opname mengt sonoriteit met helderheid en de cd is zeer rijk gevuld (83 minuten!) Beter kun je het niet hebben.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links