CD-recensie

 

© Aart van der Wal, april 2020

The Russian Album

Rachmaninov: Cellosonate in g, op. 19

Sjostakovitsj: Cellosonate in d, op.40

Sjtsjedrin/Croisé: In the Style of Albéniz

Prokofjev: Mars uit De liefde voor drie sinaasappels

Demenga: New York Honk

Christoph Croisé (cello), Alexander Panfilov (piano)
Avie AV2410 • 74' •
Opname: oktober 2017, SRF, Radiostudio, Zürich

   

Laat ik voor de verandering maar met de opname beginnen, want de opnametechnici blijken weinig kaas te hebben gegeten van de zo kwetsbare balans tussen cello en (in dit geval veel te luide) piano. Of ze hebben er niet al te veel aandacht aan willen besteden. Bovendien is de pianoklank van het bonkerige soort, van dik-hout-zaagt-men-planken, wat het spel zelf er bepaald niet aantrekkelijker op maakt. Wie naar de nuance, naar detailwerking zoekt kan lang wachten.

Over het gros van de vertolkingen werd ik al evenmin laaiend enthousiast. Er wordt met name door de cellist danig overgeromantiseerd, de portamenti zijn werkelijk niet van de lucht en de pianopartij houdt met die van heel lang geleden stammende opvatting – tja, hoe kan het ook anders – gelijke tred. En dat dan ook nog in een discografisch repertoire dat al lang en breed is overbevolkt; en dan ook nog door een groot aantal grandioze vertolkingen én opnamen.

Aardig is de ‘New York Honk' dat in nauwelijks twee minuten veel verkeersdrukte suggereert, met alle luidruchtigheid die erbij hoort. De Zwitserse cellist en componist Thomas Demenga heeft het in heuse boogie-woogie stijl een muzikaal gezicht willen geven. Zoals ook Sjtsjedrin een alleraardigst miniatuurtje wist te brouwen in de Spaanse geest van Albéniz, voor cello en piano bewerkt door Croisé. En ook de bekende Mars uit Prokofjevs ballet ‘De liefde voor drie sinaasappels' slaagde goed, met vreemd genoeg een hier wel een betere balans tussen cello en piano.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links