CD-recensie

 

© Aart van der Wal, januari 2017

 

Rachmaninov: Pianosonate nr. 2 in bes (1931) - Variaties op een thema van Corelli op. 42 (1931) - Moments musicaux op. 16 (1896)

Evelina Vorontsova (piano)

STH Records 14166092 • 75' •

Opname: januari 2013, Het Cenakel, Soesterberg

www.evelinavorontsova.com

 

‘Evelina Vorontsova wishes to express her eternal gratitude to Professor Mikhail Voskresensky for his inspiration and education', zo las ik in het boekje. Dat zegt wel iets. Niet alleen heeft Voskresensky een groot aantal Russische pianisten opgeleid, waaronder maar liefst bijna 130 prijswinnaars, waarvan er 55 de eerste prijs in de wacht sleepten. Op Wikipedia wordt er een aantal van hen opgesomd: Stanislav Igolinsky, Amir Tebenihin, Temirzhan Erzhanov, Yakov Kasman, Alexander Ghindin, Sergei Koudriakov, Sergei Kuznezov, Mikhail Yanovitsky, Kooryeong Park, Oleg Marshev, Yury Favorin, Varvara Nepomnyaschaya, Sergey Neller, Galina Chistyakova, Nikolay Khozyainov en natuurlijk Evelina Vorontsova.
Voskresensky heeft zich als pianist in de Russische romantische traditie geworteld. Hij studeerde onder meer bij Ilia Klyachko, Boris Zemliansky, Yakov Milstein, Lev Oborin and Leonid Roizman.
Dat Evelina Vorontsova (Moskou, 1972) binnen diezelfde traditie les kreeg hoeft na het beluisteren van haar cd geen seconde in twijfel te worden getrokken. De superieure noblesse en sonoriteit die zij aan de Steinway D weet te ontlokken spreekt evenzeer boekdelen als haar vlekkeloze legato, haar grote gevoel voor raffinement en de contrasterende kleuren die zij daarbij aanbrengt. Haar spel maakt duidelijk dat zij niet uit is op een breukvlak met dat rijke verleden maar eerder op de versteviging van een traditie die muzikale welsprekendheid combineert met diepgevoelde, romantische expressie. Van haar spel straalt de autoriteit af die deze o zo kostbare muziek van Rachmaninov de allure geeft van het spel van een Richter, Berman of Volodin. Door intuïtief goed gekozen tempi legt zij een harmonisch schitterend gekleurde regenboog aan de voeten van de toehoorder. De facetten van deze juwelenketting flonkeren vanuit steeds weer een ander perspectief. Dat horen we niet alleen uitbundig in de Corelli-variaties maar ook in de Tweede sonate die bijna explodeert onder de dramatiek en lyriek die Evelina in haar spel legt. Een bijzonder sterk punt is ook dat zij Rachmaninovs soms buitensporig aangezette virtuositeit vertaalt naar een warme en gloedvolle, puur muzikale intensiteit: alleen al de Moments musicaux zijn in dit opzicht een ware toetssteen. De techniek valt gewoon weg tegen de door volmaakte pianistiek beheerste hartstocht. Ze vindt voorts de juiste interpretatieve vrijheid in de dynamische en ritmische accentuering. De smetteloze linkerhand is afwisselnd expansief en ondersteunend: proef maar de voorlaatste variatie van op. 16, de stemvoering als geheel exemplarisch. Die laatste variatie is onder haar handen trouwens een uitsmijter van jewelste. Romantische pianotraditie, jawel...
Deze Nederlands-Russische pianiste (ze woont al ruim vijftien jaar in ons land) heeft zich na het Liszt-concours in 1992 (zij behaalde daar de tweede prijs) nog verder ontwikkeld en mag zich met recht een meesterpianist noemen. Zij is het zoveelste bewijs van het treurige feit dat het winnen van prestigieuze prijzen niet per se een grote muzikale carrière hoeft op te leveren. Er zijn meerdere factoren in het geding, maar bij dit grootse spel van Evelina Vorontsova kan ik die niet zo 1-2-3 bedenken.

Tot slot de opname, die een zeldzaam fraaie en bronzen pianoklank laat horen. Voor de 'audiofielen': dit is een opname in de demonstratiecategorie. Er is opgenomen met 192kHz/24bits en een microfoon-setup bestaande uit de BK 4040 en DPA 4015. De 4040 (Bruel & Kjaer) is een omni-microfoon met een FET en buizenuitgang. Zo, dat weet u dan ook weer.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links