CD-recensie

 

© Aart van der Wal, februari 2009


 

Onslow: Vioolsonate in F, op. 16 nr. 1 - in c, op. 16. nr 2 - in A, op. 16 nr. 3.

Moderntimes_1800 (Ilia Korol, viool en Norbert Zeilberger, fortepiano).

Challenge Classics CC72196 • 76' •

www.challenge.nl

 

 


De componist George Onslow (1784-1853), in Frankrijk geboren als zoon van een Britse aristocraat, bewoog zich langs de periferie van de grote toonkunst zoals die door onder anderen Haydn, Mozart en Beethoven gestalte kreeg. Hij zet in feite de klok terug, is in deze drie sonates blijven steken in een ouderwets idioom dat enerzijds tegen de late barok en anderzijds tegen de Weense klassieken aanschuurt, meer een amalgaam dan een stevige, eigen muzikale identiteit. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld zijn fraaie, later gecomponeerde Pianokwartet in G, op. 76 (klik hier). Het klinkt allemaal zeer aangenaam en melodieus in de oren, maar dit zijn zeker geen stukken die echt fascineren, laat staan beklijven. In de toelichting bij de cd wordt er veel meer van gemaakt dan deze muziek werkelijk inhoudt.

Het vioolspel van Ilia Korol kan me niet echt bekoren. Hij moet goed hoorbaar de strijd aanbinden met de spelzuiverheid, dit in tegenstelling tot de technisch beter toegeruste Norbert Zeilberger. Onslow mag dan minder in zijn mars hebben dan bijvoorbeeld Spohr en Hummel, dat hoeft nog niet te betekenen dat deze drie sonates zo rustig moeten voortkabbelen als hier gebeurt. De beide instrumentalisten spelen vlak, ze brengen veel te weinig leven in de brouwerij.

De opname is zonder meer fraai. De Noord-Italiaanse viool uit ca. 1730 (de bouwer is onbekend) en de gereconstrueerde fortepiano van Albrecht Czermin uit ca. 1815 staan er uitstekend op, in goede balans en zonder een spoortje scherpte.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links