CD-recensie

 

© Aart van der Wal, februari 2011

 

 

Mozart: Strijkkwartet nr. 4 in C, KV 157 - nr. 17 in Bes, KV 458 (Jacht) - nr. 22 in Bes, KV 589 (Pruisisch).

Jerusalem Quartet.

Harmonia Mundi HMC 902076 • 76' •

 

 

 


De koppeling van het Strijkkwartet KV 157 (1772/73) met KV 458 (1784) en KV 589 (1789) maakt voor alles duidelijk dat Mozart uiteindelijk de weg insloeg naar de absolute verzelfstandiging van alle vier stemmen van het strijkkwartet. Vergeleken met KV 157 is in de beide andere kwartetten de vrije melodische en harmonische textuur al direct volstrekt duidelijk. Daarmee heeft Mozart het kwartetspel zelf eveneens naar een hoger niveau getild, want op het gebied van samenspel, balans en ritmiek zijn de eisen die Mozart stelt niet gering. Een andere belangrijke factor is de eveneens toegenomen expressiviteit, en niet alleen in de langzame maar ook in de hoekdelen en het menuet. De vormstructuur is 'klassiek' en vertrouwd, maar het expressieve discours is aanmerkelijk vergroot: De invloed van Mozarts vele reizen, met name naar Italië, maar ook die van zijn opera's valt in zijn instrumentale muziek niet weg te denken. Toch is het verbazingwekkend, zo niet verbijsterend hoe 'diep' de zeventienjarige Mozart al weet te gaan in het Andante van KV 157. Het in het donkere c-klein gezette melancholieke stemmingsjuweel laat er geen enkel misverstand over bestaan dat Mozart de 'geproportioneerde tragiek' verstaat. Hier is een meester aan het woord die nog maar net Lucio Silla KV 135 achter zich heeft gelaten. Het contrast met de hoekdelen kan niet groter zijn: hier heerst een en al opgewektheid, met soms de bijna verblindende Italiaanse zon die over de noten mag schijnen. Maar Mozart zou Mozart niet zijn als hij ook niet speelt met licht- en donker, voorbijtrekkende schaduwtinten die vaak niet langer duren dan een maat.

Het Jerusalem Quartet is een topensemble dat zich in onder meer kwartetten van Joseph Haydn al heeft bewezen en ook in deze drie strijkkwartetten uitstekend de weg weet. Met goed gekozen tempi, mooi uitgewerkte fraseringen en gepast aplomb spelen de vier musici (Alexander Pavlovski en Sergej Bresler, viool; Amichai Grosz, altviool en Kyril Zlotnikov, cello) deze muziek bovendien met veel liefde voor het detail zonder daarbij de grote lijnen uit het oog te verliezen. Een ander pluspunt is de spontaniteit die deze uitvoeringen zo aanstekelijk maakt. De gedifferentieerde klankrijkdom van het ensemble hebben de technici uitstekend vastgelegd (Teldex Studio, Berlijn, februari 2010).


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links