CD-recensie

 

© Aart van der Wal

 

Haydn: Sailor's song - The wanderer - A pastoral song - The looking glass - The spirit's song - Fidelity - John Anderson - Mermaid's song - She never told her love - Pleasing pain - Sir Watkin's dream - Despair - Sympathy - Roslin Castle - Piercing eyes - Recollection - The sheperd's wife - 0 tuneful voice - Content - The white cockade.

Mhairi Lawson (sopraan), Olga Tverskaya (fortepiano), Rachel Podger (viool), Oleg Kogan (cello).

Opus 111 OPS 30-121 • 65' •


Haydn was 59 jaar toen hij, 'the Shakespeare of Music', in 1791 tijdens zijn eerste bezoek aan Londen met de bewerking van Engelse en Schotse volksliedjes begon, eerst alleen voor zangstem, piano en viool, maar later ook aangevuld door de cello. Zo ontstonden o.a. de hoogst originele en fantasierijke zes canzonetti uit het eerste boek en in 1794, tijdens zijn tweede verblijf in de Engelse hoofdstad, de van een tamelijk lastige en vindingrijke pianopartij voorziene tweede serie van de zes canzonetti uit het tweede boek. Het is treffend dat Haydn, die de Engelse taal zeker niet tot in de finesse beheerste, de teksten van de Engelse dichteres Anne Hunter schijnbaar moeiteloos zo'n rijk gevarieerde muzikale lading wist mee te geven. Lawson heeft voor dit repertoire het ideale stemtype: fris en licht, maar niet zonder dramatische accenten en energieke schakeringen. De eenvoud overheerst en dat is in dit geval geen geringe prestatie. De begeleiding is uit hetzelfde goede hout gesneden, waarbij het het authentieke instrumentarium voor schitterende klankeffecten zorgt: een Duitse viool van onbekende makelij uit ca. 1780, een cello van Antionio Stradivari uit 1709 en een door Broadwood in 1816 vervaardigde fortepiano die zes octaven omspant (een dergelijk instrument kwam in 1817 in het bezit van Beethoven).


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links