CD-recensie

 

© Aart van der Wal, december 2019

Bach | Handel - An Imaginary Meeting

Bach: Sonate nr. 4 in c, BWV 1017 - nr. 5 in f, BWV 1018 - nr. 6 in G, BWV 1019

Händel: Sonate in D, HWV 371 - in d, HWV 359a

Lina Tur Bonet (viool) en Dani Espasa (klavecimbel)
Aparté AP219 • 74' •
Opname: april 2019, Auditori Josep Carreras, Vila-seca (Spanje)

   

Uit de aan dit album meegegeven titel spreekt geen fantasie ('An Imaginary meeting', ofwel een 'Denkbeeldige ontmoeting'), maar het spel van deze beide Spaanse jongelieden is gelukkig wel verbeeldingsvol, al is dit niet bepaald het soort repertoire waarmee de (muziek)wereld nog veroverd kan worden. De sonates van Bach en Händel maken nu eenmaal deel uit van de canon van het barokrepertoire en dus zijn ze al ettelijke malen vastgelegd. Hetzij 'authentiek' (viool en klavecimbel), hetzij traditioneel (viool en piano). Deze muziek vaart het beste bij waar zij voor is bedoeld: viool en klavecimbel, wat in de praktijk betekent dat de balans tussen de beide instrumenten beter te realiseren valt dan met zo'n kolossale vleugel (en dan meestal ook nog een grote concertvleugel, met de klep op minstens een kier). Het is natuurlijk heerlijk als musici in deze sonates volkomen vrijuit kunnen spelen zonder dat ze tegen de onnatuurlijke dynamische grenzen van hun instrument aanlopen. Dat bewijzen ook de violiste Lina Tur Bonet (ze werd geboren op Ibiza) en de klavecinist Dani Espasa (geboren in La Canonja).

Er is zeker Spaanse gloed in deze zonnige vertolkingen, met de lyriek keurig afgemeten in de langzame delen en het vibrato spaarzaam toegepast. Met de versieringen is evenals met de registerwisselingen (een 'kleuringsmiddel' bij uitstek) eveneens dik in orde. Ritmisch en dynamisch durft de violiste ook echt aan te pakken (zoals bijvoorbeeld in het openingsallegro van Händels Sonate in d, HWV 359a). De opname is iets te ruimtelijk naar mijn smaak. Ik vermoed dat de galm achteraf is toegevoegd. Ze komt het althans op mij over.

Het gebruikte instrumentarium: de viool is van Dom Nicolo Amati (Bologna, ca. 1740) en het klavecimbel een kopie van een Ruckers (Antwerpen, 1646).


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links