CD-recensie

 

© Aart van der Wal, augustus 2021

Philipp Heinrich Erlebach – Zeichen im Himmel

Erlebach: Dulde dich - Schwaches Herz - Sonata Quarta - Meine Seufzer - Sonata Seconda - In meiner Liebespein - Meine Sinnen - Sonata Terza - Himmel, du weißt meine Plagen

Víctor Torres (bariton), Stylus Phantasticus
Alpha 612 • 75' •
Opname: februari 2001, Seewen (Zwitserland)

   

Hij lijkt al lang en breed vergeten: Philipp Heinrich Erlenbach (1657-1714), een belangrijke tijdgenoot van Johann Sebastian Bach, de barokcomponist die alles en iedereen overvleugelde, tot op de huidige dag.

Erlebach liet een enorm oeuvre na: de telling stopt bij 2500, maar helaas is er niet veel van bewaard gebleven na de kolossale brand die in 1735 het kasteel van Rudolstadt vrijwel volledig verwoestte (Erlebach was er 33 jaar in dienst als kapelmeester). Wat er wel van is overgebleven toont Erlebachs grote begaafdheid.

Onder de albumtitel 'Zeichen im Himmel' zijn vijf aria's, afgewisseld door drie triosonates, samengebracht. Het materiaal is deels ontleend aan de eerder door mij besproken '‘Harmonische Freude musicalischer Freunde' (klik hier).

Ook in deze aria's is de mens in de verschillende varianten speelbal van zijn onontkoombaar lot; zelfs de liefde blijft niet ongeschonden: het is in die zin onmiskenbare 'schaduwmuziek', nog eens versterkt door de warme bariton van Víctor Torres, die sonoriteit en tekstverbeelding geheel en al in dienst heeft gesteld van deze sombere aria's die, men vergisse zich niet, wel degelijk virtuoos zijn geschreven, zoals 'Schwaches Herz' bewijst, een aria die de nodige ademtechniek vraagt en iemand met een zwak hart in ieder geval niet kan zingen (waarin Torres schitterend wordt begleid door de dubbelbesnaarde harp)!

De drie triosonates bieden het gewenste contrast tussen vocale zwaarwichtigheid en instrumentale barokke dansvormen: zo samengesteld levert het een ronduit fascinerend programma op dat de componist Erlebach in het fraaist denkbare licht zet, nog eens geholpen door het fenomenaal spelende barokensemble Stulus Phantasticus dat dit repertoire van binnen en van buiten kent. Interessant is voorts dat Erlebach zich in de Vierde sonate van het effectrijke scordatura bedient en dat daarin ook de violino piccolo mag schitteren. Sublieme vocalistiek en dito ensembletechniek (2 violen, violino piccolo, 3 gamba's, theorbe, barokgitaar, harp, klavecimbel, orgel) maken van dit album een juweeltje, het geheel omlijst door de schitterende opname.

Dit betreft een goedkope heruitgave: het album werd oorspronkelijk uitgebracht in 2001 door het Alpha-label onder catalogusnr. 018. Er wordt wel een keurige toelichting bijgeleverd, maar dat de gezongen teksten ontbreken vindt ik een duidelijk gemis.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links