DVD-recensie

Spannend, maar ook belcanto?

 

© Paul Korenhof, april 2012

 

 

Mayr: Medea in Corinto

Alastair Miles (Creonte), Alek Shrader (Egeo), Nadja Michael (Medea), Ramón Vargas (Giasone), Elena Tsallagova (Creusa), Kenneth Roberson (Evandro), Francesco Petrozzi (Tideo), Laura Nicorescu (Ismene), Bayerische Staatsoper
Dirigent: Ivor Bolton
Regie: Hans Neuenfels

Arthaus Musik 108 030 (Blu-ray)

Opname: München, 2010


Giovanni Simone Mayr blijft een merkwaardige componist: iedere operaliefhebber kent zijn naam als de eerste belangrijke leraar van de jonge Donizetti, iedere operaliefhebber weet ook te vertellen dat de uit Duitsland (Mendorf bij Ingolstadt) afkomstige Johann Simon Mayr (1763-1843) zich na zijn verhuizing naar Duitsland ontwikkeld heeft tot een van de belangrijkste tijdgenoten van Spontini, Cherubini en Rossini. misschien wel tot de belangrijkste componist van Italië in een periode waarin de grote Italianen zelf hun geluk liever in Parijs beproefden. Toch blijken er altijd maar weinig mensen te zijn die zijn opera's kennen, laat staan dat zij er uitvoeringen van hebben meegemaakt, en de activiteiten van in dit repertoire actieve labels als Opera Rara en Bongiovanni hebben daarin weinig verandering kunnen brengen.

Het is moeilijk te beoordelen of Medea in Corinto, Mayr's versie uit 1813 van de bekende Griekse tragedie op een libretto van niemand minder dan Felice Romani, terecht als zijn beste werk wordt beschouwd. Wel is het zijn bekendste opera, zeker na een reeks uitvoeringen in 1977 in Napels met Leyla Gencer in de titelrol die als 'live-opname' in diverse uitgaven de wereld rond is gegaan. Op dat moment bestond echter al een studio-opname uit 1968 of 1969 met Marisa Galvany, die bij bij een kleine groep operaliefhebbers als een bom was ingeslagen, maar die nooit een brede belangstelling heeft gekregen, vermoedelijk door de beperkte distributie van het label Vanguard. Beter verging het een opname van Opera Rara uit 1993, maar eerlijk is eerlijk: hier bleek de massieve stem en weinig meeslepende vertolking van Jane Eaglen een handicap, ondanks een verder uitstekende uitvoering waaraan overigens ook al Alastair Miles meewerkte, dezelfde bas die we hier wederom horen als een stilistisch voortreffelijk Creonte.

In deze productie uit München, met veel gevoel voor drama gedirigeerd door Ivor Bolton, die voor die gelegenheid een eigen versie van de ouverture vervaardigde, kan aan de titelrol van Nadja Michael een aangrijpende dramatiek niet ontzegd worden. Zij is niet alleen een zangeres met grote persoonlijkheid, maar ook een uitstekende actrice (wie herinnert zich niet haar Marietta in Die tote Stadt van Korngold bij De Nederlandse Opera?) en als zij aan slot slot met een overdonderende ovatie door het publiek begroet wordt, is dat volkomen begrijpelijk. Zij is alleen - hoe je het ook wendt of keert - geen echte 'bel-cantozangeres' met een techniek die recht doet aan de stijl van de late opera seria, laat staan dat zij de rol verlevendigt met een aantal hoge noten zoals we die wel horen bij Marisa Galvany. Zo'n vrije omgang met de muziek op basis van vocale virtuositeit is waarschijnlijk wel authentiek en past helemaal bij het feit dat de première in 1813 werd gezongen door Isabella Colbran in hetzelfde jaar waarin haar latere echtgenoot, de toen 21 jaar oude Rossini, voor Venetië zijn Tancredi schreef.

Voor de muzikale kant van deze uitvoering verder niets dan lof. De sopraan Elena Tsallagova slaagt er zowaar is met haar heldere sopraan de rol van Creusa uit de schaduw van Medea te halen, terwijl zowel Alastair Miles als de beide tenoren, een sterk dramatische Ramón Vargas als Giasone en een fraai Lyrische Alek Shrader als Egeo, de verloofde van Creusa, de muziek meer overtuigingskracht meegeven dan ik er ooit in gehoord heb.
Dat laatste zal ten dele zeker te danken zijn aan de regie van Hans Neuenfels, die met redelijk succes getracht heeft er een modern drama van te maken. Daarbij concentreerde hij zich op de karakters die hij de hoofdpersonen wilde meegeven, ook als die niet altijd overeenkwamen met de manier waarop zij in het libretto en in de muziek worden afgeschilderd. Dat daardoor de wat vlakke Creusa meer contouren krijgt, gun ik de zangeres in kwestie, maar met het origineel van Mayr heeft het in feite nog maar weinig te maken. Ik zal niet meteen zeggen dat Neuenfels een muziekdrama regisseert dat nog maar weinig te maken heeft met de opera die Bolton dirigeert, maar som slijkt het wel of regisseur en dirigent met twee verschillende werken bezig zijn.

De Blu-ray disc is verder in beeld en klank een aanwinst voor de verzameling van iedere liefhebber van het vroeg 19de-eeuwse repertoire. Meer dan de aanduiding 'Live from the Nationaltheater München, 2010' is echter aangaande de opname op het doosje niet te vinden, en het verder uitstekend gedocumenteerde boekje vermeldt zelfs dat niet. Afgaande op de Münchner theateragenda's mogen we aannemen dat dit een registratie is uit juni van dat jaar. Niet dat het echt belangrijk is, maar iedereen die zich bezig houdt met oudere opnamen, weet dat het af en toe heel vervelend is als er nergens exacte gegevens te vinden zijn.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links