DVD-recensie

Briljante comedie

 

© Paul Korenhof, maart 2019

 

Chabrier: L'Étoile
Stéphanie d'Oustrac (Lazuli), Hélène Guilmette (La princesse Laoula), Julie Boulianne (Aloès), Christophe Mortagne (Le Roi Ouf I), François Piolino (Tapioca), Elliot Madore (Hérisson de Porc-Epic), Jérôme Varnier (Siroco). Harry Teeuwen (Zalzal), Jeroen van Glabbeek (Le Maître), Richard Prada (Le Chef de la Police) e.a.
De Nationale Opera
Residentie Orkest
Dirigent: Patrick Fournillier
Regie: Laurent Pelly
Decor: Chantal Thomas
Kostuums: Laurent Pelly & Jean-Jacques Delmotte
Opname: Amsterdam, 13 & 16 oktober 2014
Naxos NBD0091V (BD)

 

Met de steun van een libretto vol fijnzinnige humor maakte Emmanuel Chabrier L´Étoile (1877) tot een charmante muzikale komedie waarin lyriek en sentiment op het juiste moment op de voorgrond treden om van de jonge straatventer Lazuli een geloofwaardig en driedimensionaal personage te maken. Dat deze opéra-comique desondanks nooit echt populair is geworden, is echter niet alleen het gevolg van een typisch 'Franse' verfijning, maar ook van het sterk 'literaire' karakter van het libretto. De tekst Eugène Leterrier en Albert Vanloo moet in feite woord voor woord begrepen worden om Chabrier's subtiele partituur volledig tot zijn recht te laten komen.

Nog niet zo lang geleden was dat laatste in feite alleen mogelijk met een publiek dat de Franse taal beheerste (en bij uitvoeringen waarin die taal ook verstaanbaar gezongen werd!), maar tegenwoordig is er boventiteling. Die heeft haar nadelen. Soms lacht het publiek te vroeg, soms te laat (en soms vormen die boventitels ook een uitvlucht om goed te praten dat zangers totaal onverstaanbaar zijn . . .), maar toen DNO het werk in 2014 op het repertoire nam, bleek uit de reacties dat het publiek nu wel degelijk in staat was het werk op zijn waarde te schatten.

Waarschijnlijk amuseerde menige toeschouwer in het Muziektheater zich overigens meer met de regie van Laurent Pelly dan met het werk zelf, maar daarbij zullen we ons moeten neerleggen. We leven nu eenmaal in een tijd waarin zelfs in het operatheater kijken belangrijker is geworden dan luisteren. Soms vraag ik mij af waarom dure solisten, een dure dirigent en een duur orkest worden ingehuurd, want ik denk echt dat sommige regisseurs veel liever het toneel bevolkt zien met playbackende figuranten die helemaal aan hun fysieke verlangens voldoen.

Nu moet ik eerlijk toegeven dat de enscenering van Laurent Pelly in alle opzichten een schot in de roos was, zonder uitbundige grappen en grollen, maar gedragen door tintelende Franse humor. In fleurige decors van Chantal Thomas met een samengaan van eenvoud en vindingrijkheid vertelde Pelly met veel fantasie het verhaal van een koning wiens levenslot verbonden blijkt met dat van een straatventer die hij juist met veel vertoon ter dood wilde laten brengen om daarmee zijn verjaarsfeest luister bij te zetten.

Niet minder amusant - integendeel! - is de muzikale kant van de uitvoering, gedragen door een al even Frans-tintelend Residentie Orkest dat mij de dagen van Willem van Otterloo in herinnering riep. De animator was ditmaal de duidelijk bezielde Patrick Fournillier die perfect wist hoe hij met zijn orkestspel op de uitbundige regie van Pelly moest antwoorden. De jeugdige en speelse Lazuli van de mezzosopraan Stéphanie d'Oustrac paste perfect in dit geheel, terwijl de tenor Christophe Mortagne van de karikaturale koning Ouf I een hilarisch voorbeeld van typecasting bood.

In de kleinere rollen excelleerde de bas Jérôme Varnier als een heerlijke, met ironisch-pathetisch tintje getekende astroloog, maar bij prinses Laoula had ik graag iets meer vocale lichtvoetigheid gehoord dan de sopraan Hélène Guilmette voor deze rol meebracht. Bij het koor van de Nationale Opera ontbrak bovendien iets van de puntigheid waar de muziek om vraagt, en die wel kan worden gehoord bij de zes jonge solisten die hier het ensemble Démoiselles d'Honneur vormden.

Het terugzien van deze voorstelling dankzij de door Naxos uitgebrachte Blu-ray Disc is artistiek en technisch weer een genoegen. Jammer alleen dat Naxos de Nederlandse vertaling niet heeft overgenomen voor de ondertiteling.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links