CD-recensie

 

© Siebe Riedstra, maart 2012

 

 

Mahler: Symfonie nr. 6 in a

Orchestra dell’Accademia Nazionale de Santa Cecilia, Roma o.l.v. Antonio Pappano

EMI Classics 84413 • 85' •

 

 

 

 


Het label EMI heeft een reputatie te verliezen als het gaat om spraakmakende opnames van Mahlers Zesde, en met deze uitgave doet ze haar naam eer aan. Dirigent Antonio Pappano is de wettige troonopvolger van Sir John Barbirolli. Beide heren werden geboren in Engeland als kind van Italiaanse ouders, en dus met een grote liefde voor opera. Barbirolli was een dirigent van wereldformaat die in de Tweede Wereldoorlog een glansrijke positie bij het New York Philharmonic Orchestra opgaf om zich te wijden aan de wederopbouw van het noodleidende Hallé Orchestra in Manchester, uit patriottistische overwegingen – het succes daarvan dreunt nog steeds na. Desalniettemin maakte hij na de oorlog een spraakmakende opname van Mahlers Negende met de Berliner Philharmoniker, die nog steeds tot de beste wordt gerekend: EMI zorgde voor een heruitgave in de serie ‘Great Recordings of the Century’. Van de Zesde Mahler maakte Barbirolli een al even opzienbarende opname, met het New Philharmonia Orchestra. Barbirolli was een van de eerste dirigenten die de volgorde van de middendelen verwisselde. Het Andante komt bij hem voor het Scherzo.

Pappano is chefdirigent van het Londense operahuis Covent Garden en presenteert hier zijn eerste Mahler-cd, met zijn andere orkest, het Italiaanse Orchestra dell’Accademia Nazionale di Santa Cecilia (Roma). Het fenomenale succes van zijn Tsjaikowski en Rachmaninov interpretaties met dit orkest maakt dat de verwachtingen hooggespannen zijn. Het goede nieuws is dat ze worden ingelost. Nog beter nieuws is dat de opname van een voortreffelijke kwaliteit is. Live, dat wel, en dat mogen we weten, want het productieteam was niet bij machte om het geroezemoes van de Romeinen voor de finale weg te werken, en dus horen we steeds tussen de delen de zaal even wakker worden. Dit is een Mahler die ons 85 minuten lang in een ijzeren greep houdt. Dat is net zo lang als Barbirolli, en die geldt als extreem langzaam, vooral door het tempo van het openingsdeel. Pappano neemt in dat deel een iets sneller tempo, en doet er toch nog een paar minuten langer over, maar dat komt omdat hij de expositie herhaalt – op zichzelf al een tamelijk ongebruikelijke beslissing. Mahler was in de allereerste plaats geen componist, maar dirigent en dat betekende in zijn tijd operadirigent. Componeren deed hij in de zomervakantie. De operadirigent Pappano voelt zijn grote voorganger feilloos aan en zorgt voor een uitvoering waarin alles op zijn plaats valt. Het lijkt soms net even alsof Mahler zelf aan het woord is.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links