CD-recensie

 

© Siebe Riedstra, april 2018

 

EnAccord String Quartet Capriccio

Turina: La oración del torero, op.34

(A.) Scarlatti: Sonate à quatro (Concerto grosso nr. 3)

Lekeu: Adagio

Mendelssohn: Capriccio, op.81 nr. 3

Puccini: Crisantemi

Schulhoff: Fünf Stücke für Streichquartett

EnAccord String Quartet (Ilka van der Plas, Helena Druwé, Rosalinde Kluck, Maike Reisener)
Et'cetera KTC 1608 • 54' •
Opname: juli 2016, Waalse Kerk, Amsterdam

   

Het EnAccord String Quartet bestaat in 2018 twintig jaar. Reden genoeg om de publicatie van deze cd die in de zomer van 2016 werd opgenomen nog even uit te stellen. Het kwartet heeft eerder zijn medewerking verleend aan cd's van andere musici, maar dit is de eersteling onder eigen vlag. Het bijzondere aan dit kwartet is dat de vier betrokken instrumenten door het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds specifiek op hun Franse herkomst bij elkaar zijn gezocht en dat er pas daarna uitgekeken werd naar een strijkkwartet dat ze daadwerkelijk wilde bespelen. De leden van het kwartet bekleden functies in Nederlandse orkesten, en dat ze gevieren van het vrouwelijke geslacht zijn is toeval de tweede viool werd jarenlang door een heer bespeeld.

In 2010 won het kwartet de Kersjes Prijs, een onderscheiding die vaak een cd-opname als resultaat heeft, maar er in dit geval niet. Men koos voor promotie middels beeldopnamen die via de verfrissend originele website van het kwartet te zien zijn.

Voor dit visitekaartje is nu eens niet gekozen voor twee of drie kwartetten uit het gevestigde repertoire, maar voor een bloemlezing van kortere werken. Wanneer er voor zo'n concept wordt gekozen had de wetenschap dat cd's een capaciteit van tachtig minuten en meer bezitten stimulerend kunnen werken. De werken die wel werden gekozen behoeven geen nadere introductie, met uitzondering van de Sonate à Quatro van Alessandro Scarlatti, de broer van Domenico (die van de klavecimbelsonates). In 1740 verscheen in Londen een roofdruk met de titel Sei Concerti a sette parte. De sette (7) parte bleken er vier te zijn en de herkomst van de muziek is onduidelijk. Aan de kwaliteit hoeft gelukkig niet getwijfeld te worden. Dat geld ook voor het spel van EnAccord, dat de twintig jaren van zijn bestaan besteed heeft aan de ontwikkeling van een homogeen samenspel dat er niet om liegt. Voeg daaraan toe dat grootmeester Adriaan Verstijnen bij de opname in de hem zo zeer vertrouwde Waalse Kerk bertrokken was en het beeld wordt duidelijk: een pracht van een cd.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links