CD-recensie

 

© Aart van der Wal, mei 2022

Dusk to Dawn

Sowerby: O God of Light H 219 nr. 1 - I will lift up my eyes H 147

Vierne: Les Angélus op. 57

Reger: Ich sehe dich in tausend Bildern op. 105 nr. 1 - Morgengesang op. 137 nr. 8 - Am Abend op, 137 nr. 4

Karg-Elert: Abendstern op. 98 nr. 1

Genzmer: Erforsch mich, Gott, und erkenne mein Herz GeWV 82

Howells: Levavi oculos meos

Harold: Three Burns Songs

Mahler/Eisenmann: Urlicht

Carine Tinney (sopraan), Martin Gregorius (orgel)
Paschen Records PR 210076 • 61' •
Opname: juni 2021, St.-Pankratius, Gütersloh (D)

   

De Schotse sopraan Carine Tinney (1989) beschikt over een vocaal vocabulaire dat er wezen mag, met – gelukkig! – slechts weinig vibrato en daardoor alleen al getuigend van een weldadige puurheid die deze muziek uit het begin en midden van de vorige eeuw absoluut recht doet. Of sterker nog: alsof zij speciaal voor haar is geschreven. Slechts incidenteel kan ik mij een (nog) soepeler frasering voorstellen, zoals in het driedelige Les Angélus van Louis Vierne, maar daarvan is dan weer het bezwaar dat het al snel ‘geparfumeerd' overkomt; en dat is werkelijk het laatste wat Tinney kan worden aangewreven: het is die puurheid die als het ware garant staat voor een bijzondere luistervaring in dit bepaald niet alledaagse repertoire.

Dan is er de Poolse organist Martin Gregorius (1991) die uitstekend de weg weet op het orgel van St.-Pankratius in het Duitse Gütersloh met zijn vele uitermate kleurrijke registers. Hij blijkt tevens een groot virtuoos op zijn instrument te zijn. Vandaar dat we best mogen spreken van een ideale combinatie van sopraan en organist; en te meer omdat ook de samenwerking tussen beiden als ideaal mag worden bestempeld.

Wel sta ik ietwat ambivalent jegens althans een deel van de programmakeuze, al bestrijkt dat qua tijdsduur niet meer dan zo'n elf minuten. Een aanwinst zijn zonder meer het reeds genoemde Les Angélus, de (korte) werken van Leo Sowerby, Max Reger, Karg-Elert, Herbert Howell en – een vondst op zich! – Erforsche mich, Gott, und erkenne mein Herz van Harald Genzmer (voor de sopraan zeker geen geringe opgave in de passages zonder begeleiding!) Het zwakke onderdeel betreft de Three Burns Songs van Tom Harrold, met slaapverwekkend effect: ik was er al snel uitgeluisterd op dit dertien-in-een-dozijn-panorama. Anders is het gelukkig gesteld met Mahlers Urlicht voor sopraan en orgel in deze smaakvolle bewerking van Hans Peter Eisenmann. Die doet weliswaar het origineel niet vergeten (hoe kan het ook anders), maar mede dankzij de uitgelezen registerkeuze (en natuurlijk de sopraanstem van Tinney!) ervoer ik deze uitvoering wel als een regelrechte aanwinst.

Het cd-boekje is enigszins problematisch uitgevallen, met weliswaar een bondige en uitstekende toelichting op de gespeelde werken, maar geen enkele concrete informatie over het (in 2014 gerestaureerde) orgel zelf. U kunt er hier meer over te weten komen. Naar de achtergronden van de albumtitel, Dusk to Dawn, Van Schemering naar Ochtendgloren, een vaak gebruikte titel overigens, is het wat mij betreft gissen. Edoch, veel doet het er niet toe. Het gaat tenslotte om de muziek (én de opname, die als zeer geslaagd mag worden beschouwd).


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links