CD-recensie

 

© Aart van der Wal, mei 2021

Stolen Pearls - Oyster Duo

Ginastera: Cinco Canciones Populares Argentinas op. 10

Schumann: Fantasiestücke op. 73

Schubert: Sonate in a, D 821 (Arpeggione)

Gershwin: Prélude nr. 2

Bloch: From Jewish Life B 54 (Prayer)

Sjostakovitsj: The Limpid Stream, Balletsuite nr. 2 op. 39a (Adagio)

Rachmaninov: 6 Romances op. 4 (Ne poi krasavitsa)

Bottesini: Tarantella

Oyster Duo: Nicholas Schwartz (contrabas), Anna Fedorova (piano)
Channel Classics CCS 43121 • 73' •
Opname: 2017, Studio Van Schuppen, Veenendaal

   

Soms denk ik weleens: hier is kritiek niet gepast. Terwijl ik er toch niet helemáál gelukkig mee ben. Dat geldt ook voor deze uitgave, waarin ik stuitte weer op wat ik echt als een probleem ben gaan beschouwen: die schier eindeloze rij bewerkingen in de meest uiteenlopende soorten en maten waarvan ik dan denk: moest dat nou zo nodig? Terwijl degenen die ze maakten maar ook zij die er praktische uitvoering aan hebben gegeven werkelijk alles eraan hebben gedaan om ze tot een succes te maken. Zo ook de onder de naam Oyster Duo optredende contrabassist Nicholas Schwartz (verbonden aan het Concertgebouworkest) en de pianiste Anna Fedorova, sinds kort met elkaar ook in de echt verbonden. Voor Fedorova betekent dit haar vijfde album voor Channel Classics.

Onder de titel Stolen Pearls hebben zij dit album gelanceerd waarin volgens de begeleidende tekst ‘de contrabas en de piano voor deze opname op wereldreis zijn gegaan en met een rijke buit aan muzikale parels teruggekeerd'. Hoe rijk is die buit werkelijk? Zelf twijfelen ze er uiteraard geen seconde over. Sterker nog, alle stukken die deze uitgave sieren behoren tot de favorieten van hun repertoire van de afgelopen vijf jaar. Het idee ook - nog een citaat - ‘dat het (deze) muziek is die wel degelijk bij de contrabas past en zelfs versterkt met zijn diepe en rijke tonen. De muziek benadrukt de vocale kwaliteiten, diverse genrestijlen en virtuoze mogelijkheden van het instrument en zijn speler', aldus het duo. Het heeft mij helaas niet over mijn twijfels heengeholpen, het wervelende slotnummer, de Tarantella van Giovanni Bottesini, daargelaten. Al realiseer ik mij dat het repertoire voor contrabas beperkt is.

Natuurlijk is de contrabas in de handen van een groot virtuoos (denk in dit verband tevens aan bijvoorbeeld de jonglerende Rick Stotijn of het publiekslieveling Dominic Seldis) een kostelijk instrument, maar hoe het ook wordt gewend of gekeerd: het is nu eenmaal geen cello (met zijn grote zangerige kwaliteiten), van nature ook aanzienlijk minder wendbaar en dat het aanmerkelijk dieper reikt is, afhankelijk van het gekozen repertoire, niet per definitie een zegenrijke toevoeging.

Maar laat ik wat dit album betreft dan toch maar een vriendelijke insteek kiezen en het bestempelen als een een kwestie van smaak. Over de muzikaliteit en het technische arsenaal van dit duo, tevens als zodanig het debuut op cd, zal iedereen het, denk ik, wel eens zijn: die zijn beide boven iedere kritiek verheven. Wel is het enigszins merkwaardig dat de opname al uit 2017 dateert en eerst nu op cd is uitgebracht.

Ten slotte nog dit. Beide musici hebben na hun eerste kennismaking op een strand in Brazilië een groot aantal concertreizen gemaakt: van het noordelijkste puntje van Europa tot in Australië, van Oekraïne tot de VS, maar ook naar het Caraïbisch gebied, Turkije en Spanje. Zoals ze ook regelmatig te gast waren op muziekfestivals en uiteraard met optredens in eigen land. Ware muzikale globetrotters dus die als gevolg van de coronacrisis met alle afgelaste tournees en concerten vandien, online allerlei initiatieven hebben ondernomen waarin zij verband hebben gelegd tussen muziek, beeldende kunst en video. Ze maakten o.a. een eigenzinnige video (klik hier) waarin ze gemaskerd musiceren, kastelen binnendringen en ook werkelijk parels stelen.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links